Za tajemniczym wydawnictwem, które zalało stolicę bezpłatnymi gazetkami z Patrykiem Jakim na okładce, stoi niezwykle barwna postać z obrzeży polskiego biznesu i polityki, były szef Instytutu ks. Henryka Jankowskiego - ustaliło OKO.press

Na okładce wiceminister sprawiedliwości i kandydat PiS na prezydenta Warszawy – Patryk Jaki, a wewnątrz duży wywiad z nim i reklamy państwowych spółek. Czterdzieści stron, dobry, kredowy papier, 150 tys. nakładu.

“Warszawski Wieczór” na początku lipca zalał ulice Warszawy – rozdawali go za darmo roznosiciele gazet, sterty egzemplarzy walały się na pocztach, przystankach autobusowych i w knajpach; całe paczki zalegały na parkingach. Gazetowy desant.

Politycy opozycji i dziennikarze pytali: czy państwowe spółki opłacają kampanijną gazetę kandydata na prezydenta Warszawy? I co łączy Jakiego z „Warszawskim Wieczorem”?  Zwłaszcza, że pojawił się także we wcześniejszym numerze tej gazety – gdzie wymieniano jego zasługi dla Opola.

Poczta Polska i PKP Intercity odcięły się od “Wieczoru”. Ogłosiły, że nie zamawiały żadnych reklam w nim. Zapowiedziały podjęcie kroków prawnych, bo logo firm, które trafiły na okładkę, wykorzystano bez ich zgody.

Patryk Jaki tłumaczył na Twitterze, że ktoś z “Wieczoru” podszedł do niego na ulicy i zadał kilka pytań. A on nikomu nie odmawia. Wersja redaktora naczelnego pisma jest inna. “Wywiad przeprowadzony został mailowo. Tak też otrzymaliśmy zarówno odpowiedzi jak i zdjęcia” – przekonuje.

Jak ustaliło OKO.press, za tajemniczym wydawnictwem, stoi niezwykle barwna postać – Mariusz Olchowik, były prezes Instytutu ks. Henryka Jankowskiego. Bohater głośnych niegdyś skandali związanych z tym Instytutem.

26.09.2006 r. Prałat Henryk Jankowski i Mariusz Olchowik. Fot. Damian Kramski/ Agencja Gazeta

Złoty chłopiec prałata

Cofnijmy się do lat 90. Mariusz Olchowik, rocznik 81, wychowuje się we wsi Szudziałowo, niedaleko Białegostoku. Kiedyś, podczas wycieczki, trafia przypadkiem do kościoła św. Brygidy w Gdańsku na mszę legendarnego kapłana „Solidarności” – księdza prałata Henryka Jankowskiego. Jest nim oczarowany. „Zobaczyłem biały surdut, białe spodnie, białe buty, złoty zegarek i pomyślałem: to jest gość” – opowie potem „Polityce”.

Olchowik regularnie przyjeżdża na msze do Gdańska. Zabiega o uwagę prałata Jankowskiego, w końcu zostaje jego prawą ręką. I trwa przy nim mocno, nawet gdy w 2004 roku pojawiają się oskarżenia, że duchowny molestował ministrantów.

W 2005 roku Olchowik zostaje prezesem nowopowstałego Instytutu ks. prałata Henryka Jankowskiego. Pełnomocnikiem ds. funduszy unijnych jest w Instytucie Adrian Accordi-Krawiec, który pojawi się jeszcze w tej historii.

Instytut miał zajmować się m.in. ochroną dziedzictwa narodowego, tradycji niepodległościowej i solidarnościowej. Sponsorowały go SKOK-i, ówczesny informatyczny gigant – firma Optimus i jeden z najbogatszych Polaków – Ryszard Krauze.

„Ja nie byłem po to, by od staruszek zbierać po 5 zł, albo iść do właściciela firmy i powiedzieć: panie, nie mam na kredki dla dzieci. Nie chciałem, żeby o katolikach mówili: znowu dziadują. Więc przyjeżdżałem Jaguarem” – opowiadał Olchowik „Polityce”.

Instytut zasłynął m.in. pomysłem produkcji wody i wina z ks. Jankowskim na etykiecie.

09.09.2006 r. Prałat Henryk Jankowski i Mariusz Olchowik prezentują wodę mineralną z wizerunkiem duchownego. Fot. Damian Kramski/ Agencja Gazeta

Ale coś poszło nie tak. Po 3 latach Instytut został zlikwidowany. Bilans zamknięcia: dług na prawie 1 mln złotych.

Gwoździem do trumny był ujawniony przez „Rzeczpospolitą” obyczajowy skandal: członkowie Instytutu, w tym Mariusz Olchowik, odwiedzali wspólnie z politykami i biznesmenami agencję towarzyską w Warszawie i urządzali tam alkoholowe imprezy. Bawiono się także w siedzibie Instytutu na Saskiej Kępie.

Gdy Instytut chylił się ku upadkowi, dziennikarze programu „Teraz My!” w TVN24 zaprezentowali nagranie z ukrytej kamery – Olchowik grozi na nim śmiercią jednemu z kontrahentów, partnerowi w produkcji wody butelkowanej.

Olchowikowi skandale jednak nie szkodzą. Zaczyna pracę w Korporacji Polskie Stocznie SA. Potem przenosi się do Prokomu, firmy Ryszarda Krauzego, z pensją 10 tys. zł.

Trudno stwierdzić co poza tym w biografii Olchowika jest prawdą, a co autokreacją. Wiemy, że należał do Młodzieży Wszechpolskiej, studiował m.in. u o. Rydzyka w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Współtworzył programy dla Radia Maryja i Telewizji Trwam.

Prowadził firmę doradczą i w Warszawie wynajmował wirtualne biura. Jak mówił w jednym z wywiadów, pracował przy „rozwoju różnych SKOK-ów”, doradzał związkom zawodowym i warszawskim wodociągom.

Mariusz Olchowik jako biznesmen z cygarem. Fot. z jego profilu na portalu Google Plus.

Czyj jest “Twój Wieczór”?

Pomorski dwutygodnik „Twój Wieczór” (obecnie „Wieczór Pomorze”) ukazuje się od 1991 roku. Kilka razy zmieniał nazwę, ale zawsze w tytule pojawiało się słowo: „wieczór”. Na okładce zawsze uśmiechnięta dziewczyna. Do tego czerwona winieta i dość siermiężny layout.

Od początku redaktorem naczelnym gazety jest Michał Antoniszyn. W PRL właściciel legendarnego klubu Maxim w Gdyni, gdzie spotykała się trójmiejska śmietanka towarzyska, i o którym śpiewał zespół Lady Pank.

Antoniszyn przyjaźnił się z prałatem Jankowskim, za jego pośrednictwem poznał Olchowika. Potem były współpracownik prałata próbował nawiązać współpracę z „Twoim Wieczorem”. „Kiedy jako warunek współpracy postawiliśmy wpływ na treści, Olchowik postanowił działać na własną rękę. W Malborku pojawił się nagle „Twój Wieczór Malbork”, który miał ukradziony layout „Twojego Wieczoru”. Był wydawany bez naszej zgody i wiadomości.

Tamten dodatek, „Warszawski Wieczór” i ich wersje z innych miast to plagiaty. Jesteśmy w trakcie rozmów z naszymi prawnikami, sprawa prawdopodobnie będzie miała finał w sądzie” – mówi Ewa Perłowska z obecnego „Wieczoru Pomorze”.

Do oryginalnego „Wieczoru” dzwonią z pretensjami państwowe spółki i firmy, których reklamy znalazły się w „Warszawskim Wieczorze”. Splagiatowane gazety z “Wieczorem” w tytule, nie tylko wykorzystywały bezprawnie znaki towarowe firm i drukowały bez ich wiedzy reklamy. Kazały sobie za nie płacić. Perłowska dostawała od oszukanych firm faktury, na których redakcja Olchowika podpisywała się jako “Wieczór”.

Gazeta do zadań specjalnych

W 2015 lub 2016 roku w stolicy pojawiają się: „Twój Wieczór Warszawski” i „Warszawski Wieczór”. “Zadzwonił do mnie znajomy z Warszawy i zapytał, co nasza gazeta robi w stolicy?” – wspomina Perłowska.

Mariusz Olchowik i Stefan Kownacki, prezes spółki Twój Wieczór Warszawski, wydawcy „Warszawskiego Wieczoru”. Fot. z profilu M. Olchowika na portalu Google Plus.

W środku reklamy spółek: PZU i PGNiG i przedruki tekstów z innych mediów. Tylko jeden temat jest autorski i powtarza się w niemal każdym numerze: warszawski Teatr Kamienica Emiliana Kamińskiego.

Czas, kiedy zaczęła ukazywać się stołeczna wersja gazety, zbiegł się z próbą przejęcia położonej w Śródmieściu zabytkowej kamienicy, w której znajduje się teatr.

Wspólnota mieszkaniowa, w której większość udziałów miało miasto, sprzedała w 2012 roku strychy nad Teatrem Kamienica spółce Geo Capital S.A – której szefował Adrian Accordi-Krawiec (jak już wspomnieliśmy wcześniej – stary znajomy Olchowika z Insytutu ks. Jankowskiego).

Mieszkańcy zdziwili się, kiedy w 2014 roku we wspólnocie przybyło 8 nowych właścicieli lokali. Okazało się, że Geo Capital przeniosła własność na nowo powstałe spółki, w których była udziałowcem. Każda z nich miała mieć głos na zebraniach wspólnoty – dzięki czemu zyskałaby znaczący wpływ na jej decyzje.

Nazwy spółek miały oryginalne nazwy, np. Kushinda, Kisasi, Kazaliste. Kiedy pracownicy teatru przetłumaczyli nazwy okazało się, że znaczą one: „Nienawidzić”, „Aktor”, „Teatr”, „Zniszczyć”, „Zemsta”, „Odwet”, „Pokonać”.

Olchowik trafił do rady nadzorczej spółki Geo Capital. Andrzej Leśniewski, dyrektor administracyjny Teatru Kamienica, wspomina w rozmowie z OKO.press, że pojawiał się na zebraniach wspólnoty mieszkaniowej i na późniejszych procesach między Geo Capitalem a teatrem. Sprawa trafiła do sądu, bo firma chciała pozbyć się teatru z kamienicy.

Niedługo potem w „Twoim Warszawskim Wieczorze” zaczęły ukazywać się teksty dotyczące sporu. Według nich, konfliktowi miał być winny Emilian Kamiński. Ofiarą zaś miał być Geo Capital z Accordim-Krawcem i Olchowikiem na czele.

Egzemplarze “Wieczoru” otrzymywali pocztą warszawscy radni. “Przed rozprawami leżały w sądach, na ławkach i parapetach” – wspomina Leśniewski z Teatru Kamienica.

“Ta gazeta pojawia się, kiedy jest biznesowo przydatna ludziom, którzy za nią stoją. Przygotowują grunt pod swoje interesy. Okładka z Patrykiem Jakim? Moim zdaniem, to tak jak w powiedzeniu, że przykleiło się gówno do statku i mówi: płyniemy” – mówi jeden z pracowników Teatru Kamienica.

Ku chwale ojczyzny

Nie wiadomo, ile numerów  „Warszawskiego Wieczoru” czy „Twojego Warszawskiego Wieczoru” wyszło do tej pory. Mimo, że pismo określa się jako dwutygodnik, pojawia się od przypadku do przypadku.

Prawdopodobnie przedostatni numer ukazał się w lipcu 2017 roku. Na okładkę trafiła wówczas Iwona Szatkowska, lokalna działaczka społeczna z Warszawy. W rozmowie z OKO.press oświadczyła, że zarówno jej zdjęcie jak i tekst podpisany jej imieniem i nazwiskiem, który ukazał się wcześniej na innym portalu, zostały wykorzystane bez jej wiedzy.

„Pisałam do redakcji “Warszawskiego Wieczoru”, aby wycofano nakład i opublikowano przeprosiny. Bezskutecznie. Potem chciałam iść do sądu, ale zdałam sobie sprawę, że to bardzo dziwna redakcja i stoją za nią podejrzani ludzie. Odpuściłam” – wspomina.

W stopce redakcyjnej najnowszego „Warszawskiego Wieczoru” z Patrykiem Jakim na okładce, są dwa numery telefonów. Pierwszy jest głuchy. Drugi należy do Mariusza Olchowika (jest powiązany z jego facebookowym profilem). Biznesmen twierdzi, że nic mu nie wiadomo o tym, żeby jego numer był w stopce redakcyjnej pisma.

Jaka jest jego rola w tworzeniu „Warszawskiego Wieczoru”? „Dopinguję wszystkim niezależnym inicjatywom medialnym” – odpisuje na nasze pytania biznesmen. Na pytanie o finansowanie gazety, odpowiada: „Wspieram wiele przedsięwzięć medialnych, jest to rodzaj odpowiedzialności względem ojczyzny”.

Ale wszystko wskazuje na to, że w przypadku „Wieczoru” jego zaangażowanie jest szczególne.

Stefan Kownacki, prezes wydającej gazetę spółki Twój Wieczór Warszawski, to znajomy Olchowika sprzed lat. Razem startowali w 2014 roku z listy lokalnego komitetu “Nasz Malbork” w wyborach do rady miasta Malborka. W sieci jest mnóstwo ich wspólnych zdjęć.

Robert Wyrostkiewicz, redaktor naczelny „Warszawskiego Wieczoru”, pytany o Olchowika opowiada: „Jakieś 10 lat temu poznał mnie z nim śp. ks. prałat Henryk Jankowski. Stare, dobre czasy ekstrawaganckiego dostojnika kościelnego i byłego opozycjonisty, który do tuzinkowych nie należał, cokolwiek by o nim nie mówić. Zresztą, to samo tyczy się Mariusza.”

Wyrostkiewicz nie odpowiada jednoznacznie, jaka jest rola Olchowika w wydawaniu gazety. Ale potwierdza, że biznesmen jest „zaangażowany w pismo”.

Mateusz Branicki, sekretarz redakcji „Warszawskiego Wieczoru”, twierdzi, że to on reprezentuje wydawcę w relacjach z redakcją i z partnerami biznesowymi. Kto finansuje “Warszawski Wieczór”? “Prywatni przedsiębiorcy” – odpowiada Branicki.

W “Warszawskim Wieczorze” oprócz reklam spółek skarbu państwa i udających materiały sponsorowane tekstów, ukazują się reklamy browaru Zwierzyniec, należącego do spółki Perła, oraz krakowskiego Teatru Komedia.

„Z tego co wiem, Mariusz Olchowik jest lub był doradcą zarządu spółki Krakowski Teatr Komedia i w takim charakterze był obecny na spotkaniu w sprawie reklam wraz z panem Mariuszem Apelskim” – odpowiada Branicki. Apelski to wiceprezes zarządu spółki zarządzającej teatrem.

W biznesie liczy się wizerunek

Swoją biznesową filozofię Olchowik wyłożył w wywiadzie dla niszowego internetowego radia. Przekonywał, że w biznesie liczy się przede wszystkim wizerunek. O Amber Gold mówił, że „co do zasady, to bardzo dobrze, się da coś takiego zrobić. Bo to znaczy, że jeszcze nie jest tak, że [państwo] to jest tak potężna instytucja, że zmiażdży każdego. A właśnie, że nie zmiażdży.”

Nie ma chyba dnia, by w mediach społecznościowych nie pojawiła się kolejna fotografia Olchowika z przejażdżki luksusowym samochodem, lunchu w modnej knajpie, wypalonego cygara. Biznesmen udostępnia też mnóstwo zdjęć z politykami rządzącej partii.

Podczas zeszłorocznego Kongresu 590 fotografuje się z Andrzejem Dudą. Ma też zdjęcia z premierem Mateuszem Morawieckim. Chętnie pozuje w koszulce z logo PiS.

Mariusz Olchowik z prezydentem Andrzejem Dudą podczas Kongresu 590. Fot. z profilu M. Olchowika na portalu Google Plus.

Bywa również w Sejmie. W kwietniu 2017 roku publikuje zdjęcie z przepustką wydaną na zaproszenie posła klubu parlamentarnego PiS. Gdy pytamy, jakie sprawy go zawiodły do Sejmu, odpowiada: „Byłem w Sejmie parę tysięcy razy. W jakiej sprawie byłem w kwietniu nie pamiętam, musiałbym sprawdzić jakie tego dnia były wydarzenia. Czasem wpadam na jakieś konferencje, komisje, a czasem korzystając z tego, że jest posiedzenie Sejmu żeby złapać kogoś ze znajomych, kto jest posłem, bez odrywania ich od obowiązków”.

Chcieliśmy zapytać posła i wiceministra Patryka Jakiego, czy zna Olchowika i jego działalność biznesową. Czy wie, że to on stoi za „Warszawskim Wieczorem”, który z takim impetem zaangażował się w jego kampanię wyborczą.

Minister nie odpowiadał jednak na nasze prośby o kontakt, a gdy poprosiliśmy go o rozmowę po spotkaniu z wyborcami na warszawskim Bemowie, zarzucił nam, że jesteśmy [OKO.press] „sztabem PO” i zakomunikował, że nie będzie z nami rozmawiał.

Jak widać Patryk Jaki jednak nie rozmawia ze wszystkimi.

Współpraca: Filip Szarecki – były reporter Polskiego Radia RDC,  aktualnie twórca audycji o Europie i UE. Zawodowo zajmuje się marketingiem oraz social media.

Dziennikarz OKO.press. Pisał wcześniej dla „Gazety Wyborczej” i „Newsweeka”.

Konrad Szczygieł
Konrad Szczygieł

Współzałożyciel Koła Naukowego Dziennikarstwa Śledczego Uniwersytetu Warszawskiego oraz studenckiego bloga dziennikarskiego Wariograf.org. W 2016 r. nominowany do nagrody Grand Press w kategorii „News”. Laureat konkursu reporterskiego „Widoki” w kategorii reportaż społeczny i polityczny. Współpracuje z Fundacją Reporterów.


Powiązane:

Lubisz nas?

Powiedz o tym innym