Ostatni dzień kampanii samorządowej

Dla Ukraińców ta nagroda przede wszystkim dowód, że prawda zwycięża.

„Prawdopodobnie będę pierwszym reżyserem na tej scenie, który powie, że nie chciałbym robić tego filmu. Chciałbym móc wymienić nagrodę na to, żeby Rosja nigdy nie zaatakowała Ukrainy, nigdy nie okupowała naszych miast, żeby Rosjanie nie zabijali dziesiątek tysięcy Ukraińców. Oddałbym go, aby uwolnili wszystkich zakładników, żołnierzy, którzy bronili naszej ziemi, cywilów, którzy są w ich więzieniach” – mówił Czernow, odbierając statuetkę.

Na scenie towarzyszyli mu m.in. fotograf Jewhenij Małoletka i producentka filmu Wasylisa Stepanenko, którzy razem z Mstysławem byli ostatnimi reporterami (Associated Press), którzy pracowali w oblężonym Mariupolu po rosyjskiej inwazji na pełną skalę w 2022 roku.

Dziennikarzom udało się przeżyć i wywieźć z okupowanego miasta udokumentowane świadectwa zbrodni, którą popełniła rosyjska armia. Musieli pokonać 15 wrogich blokpostów. Każdej chwili mogli zostać rozstrzelani za te nagrania.

Przeczytaj także:

„Nie mogę zmienić historii, nie mogę zmienić przeszłości, ale wszyscy razem, wy i ja, jesteśmy wśród najbardziej utalentowanych ludzi na świecie. Możemy zrobić tak, żeby prawda zwyciężyła. I aby ludzie z Mariupola, którzy zginęli, i ci, którzy oddali swoje życie, nigdy nie zostali zapomniani. Ponieważ kino kształtuje wspomnienia, a wspomnienia kształtują historię” – mówił Czernow.

Czarny garnitur reżysera na ceremonii miał ukryteprzesłanie — pisze Hromadske. Marynarka ukraińskiej marki Indposhi miała niebieską podszewkę z żółtym napisem „WOLNOŚĆ”.

Pod linkiem znajdują się informacje, gdzie i kiedy można zobaczyć film „20 dni w Mariupolu” w Polsce.

Na zdjęciu u góry: Mstysław Czernow (w środku), Raney Aronson-Rath and Michelle Mizner (z prawej)