Witaj w sekcji depeszowej OKO.press. W krótkiej formie przeczytasz tutaj o najnowszych i najważniejszych informacjach z Polski i ze świata, wybranych i opisanych przez zespół redakcyjny
11 listopada wolontariusze z organizacji „Pajęczyce z Opola” dostarczyli do Lwowa samochody dla ukraińskiej armii – podaje ukraiński portal hromadske. „Nie potrafimy świętować polskiej niepodległości, odwracając wzrok od ludzi, którzy dziś każdego dnia walczą o wolność swojego kraju” – mówi założycielka inicjatywy.
Jak informuje korespondentka hromadske, symboliczne przekazanie 21 samochodów odbyło się pobliżu Teatru Opery Lwowskiej. Pojazdy przyjęli przedstawiciele kilku ukraińskich brygad Sił Zbrojnych Ukrainy.
Według portalu od początku pełnoskalowej wojny grupa wolontariacka „Pajęczyce z Opola” przekazała armii ukraińskiej ponad trzy tysiące samochodów. Pojazdy są kupowane z darowizn obywateli polskich, a niektórzy Polacy przekazują ukraińskiej armii własne samochody.
„Wspieramy front od samego początku wojny na pełną skalę. To ważne zarówno dla waszej, jak i naszej wolności, bo razem jesteśmy silni. Wdzięczność za własną wolność zobowiązuje nas do pomocy tym, którym tę wolność próbuje się odebrać” – mówi w komentarzu dla hromadske założycielka organizacji, Ola Czarnecka.
Wolontariusz i były żołnierz Robert Jehula, który wcześniej walczył jako ochotnik w Ukrainie, wyjaśnił, że grupa celowo zaplanowała przekazanie aut na Dzień Niepodległości Polski.
„Z okazji naszego święta narodowego chcieliśmy pokazać Ukrainie, że nie jest sama, że jesteśmy z wami i będziemy bronić naszej i waszej wolności” – powiedział weteran portalowi hromadske.
„Nie chcemy tylko mówić o patriotyzmie. Chcemy go pokazać. Są takie chwile, kiedy trzeba przestać mówić, a zacząć działać. Kiedy nie wystarczy wywiesić flagi, zaśpiewać hymnu i powiedzieć, że kocha się ojczyznę. Są chwile, w których trzeba zapytać samego siebie: co ja robię dla wolności, którą dostałem w spadku po tych, którzy oddali za nią życie?” – pisała wcześniej na Facebooku Czarnecka, zachęcając do wsparcia inicjatywy.
„11 listopada 2026 roku jedziemy do Lwowa. Nie dla poklasku. Nie dla zdjęć. Nie po to, żeby komukolwiek udowadniać, że jesteśmy patriotkami. Jedziemy, bo tak czujemy, tak rozumiemy historię i tak rozumiemy własną odpowiedzialność”.
I dalej:
„Nie potrafimy świętować polskiej niepodległości, odwracając wzrok od ludzi, którzy dziś każdego dnia walczą o wolność swojego kraju. Nie potrafimy mówić o bohaterach sprzed stu lat, a jednocześnie pozostawać obojętne wobec tych, którzy teraz ryzykują życie.
Bo patriotyzm nie kończy się na granicy. Solidarność nie kończy się na słowach. A wdzięczność za własną wolność powinna zobowiązywać do pomocy tym, którym ktoś próbuje tę wolność odebrać”.
Grupa wolontariuszy kontynuuje zbiórkę środków finansowych i pojazdów dla ukraińskiej armii, apelując do osób prywatnych i firm o przekazywanie sprawnych samochodów, które mogą zostać wykorzystane na froncie.
„Nie każdy może walczyć. Nie każdy może pojechać na front. Ale każdy może znaleźć sposób, by pomóc tym, którzy ponoszą największy ciężar wojny.
I chcemy powiedzieć to głośno: wspieranie obrońców wolności to dla nas nie tylko dobry uczynek. To obowiązek wynikający z pamięci o własnej historii. A możliwość niesienia tej pomocy to przywilej, którego nie wolno lekceważyć.
Nie chcemy kiedyś opowiadać, że żyłyśmy w czasach, gdy inni walczyli o wolność, a my tylko patrzyłyśmy. Chcemy móc powiedzieć, że zrobiłyśmy tyle, ile byłyśmy w stanie zrobić.
To jest nasz patriotyzm. Nasza decyzja. Nasza odpowiedzialność” – pisała Czarnecka.
„Bo wolność nie jest dana raz na zawsze. Bo solidarność sprawdza się w działaniu. Bo kiedy ktoś walczy o wolność naszych krajów, nie chcemy stać z boku”.
Mimo zwiększających się antyukraińskich nastrojów w Polsce, po prawie pięciu latach wielkiej wojny i zmęczenia Polacy wciąż solidaryzują się z ukraińskim społeczeństwem i niosą pomoc. Wolontariusze dostarczają pomoc humanitarną i leki dla osób, które pozostają w regionach przyfrontowych, niezbędny sprzęt, zaopatrzenie – dla ukraińskiej armii.
Zbierają też pieniądze na generatory prądu, żeby zimą w warunkach braku prądu pomóc przetrwać ukraińskim cywilom – wraca akcja „Ciepło z Polski dla Kijowa”. Zbiórkę prowadzą Fundacja Stand with Ukraine, Sestry.eu, Fundacja Demokracja, Fundacja Otwarty Dialog oraz The Diplomatic Platform. Chcą zebrać 10 mln złotych.
„Putin chce wygrać tę wojnę mrozem, bo po czterech i pół roku nie zdołał wygrać jej na froncie. Z bezwzględną premedytacją uderza w cywilów. Rosyjskie rakiety i drony polują na szkoły, przedszkola, szpitale i elektrociepłownie. Każdej nocy zamieniają ukraińskie miasta w strefy bezsennego chłodu, gdzie dzieci uczą się w schronach, a praca szpitalnych oddziałów zależy wyłącznie od awaryjnego zasilania” – piszą organizatorzy.
„Po ostatnich rosyjskich uderzeniach w kluczowe obiekty energetyczne i mosty na Dnieprze w Kijowie stanęło metro, zgasło światło w całych dzielnicach, a w kranach spadło ciśnienie wody. Sytuacja jest krytyczna. [...] Większość nie ma dokąd pójść. W zimnych blokach zostają chorzy, starsi ludzie, samotne matki i dzieci”.
W zeszłym roku ponad 80 tys. Polek i Polaków wsparło inicjatywę i zrzuciło się na generatory dla Kijowa. Jak podkreślają organizatorzy według mera Kijowa Witalija Kłyczki, „sprzęt i generatory, które już wysłaliśmy, każdego dnia pracują w kijowskich szpitalach, przepompowniach i schronach”. Natomiast „zniszczenia po ostatnich falach ataków są potężne, zima tuż za progiem i Kijów znów rozpaczliwie potrzebuje naszego wsparcia”.
„Zróbmy to znowu. Wejdźcie na zbiórkę, dorzućcie swoją cegiełkę na duże i małe generatory i poślijmy kolejne konwoje z pomocą do Kijowa” – apelują organizatorzy akcji.
Wesprzeć zbiórkę można pod tym linkiem.
Przeczytaj także: