Po wyborach na żywo. Tutaj znajdziesz najważniejsze informacje. 11 listopada okazją do politycznych oświadczeń. Tusk o pojednaniu, Duda o tym, że trzeba uważać na sojusze, Kaczyński o niemieckiej partii Tuska
Analizujemy „jedynki” na listach Prawa i Sprawiedliwości. Dowiadujemy się dzięki temu nieco o stosunkach panujących w partii Jarosława Kaczyńskiego
Lista wyborczych jedynek PiS-u znacząco różni się od tej z 2019 roku. W 22 na 41 okręgach układane osobiście przez Jarosława Kaczyńskiego listy PiS będą otwierać inne osoby niż 4 lata temu. To znak, kto w partii rządzącej zyskał, a kto stracił w oczach prezesa partii. Zyskali zaś przede wszystkim ministrowie.
Pozycję taką samą jak w 2019 roku utrzymało jedynie 19-ścioro posłów Prawa i Sprawiedliwości. To Mirosława Stachowiak-Różecka (Wrocław, okręg 3), Marek Ast (Zielona Góra, okręg 8), Antoni Macierewicz (Piotrków Trybunalski, okręg 10), Joanna Lichocka (Sieradz, okręg 11), Rafał Bochenek (Chrzanów, okręg 12), Małgorzata Wasserman (Kraków, okręg 13), Anna Pieczarka (Tarnów, okręg 15), Marek Suski (Radom, okręg 17), Mariusz Błaszczak (Warszawa 2 – tzw „obwarzanek”, okręg 20), Marek Kuchciński (Krosno, okręg 22), Stanisław Szwed (Bielsko-Biała, okręg 27), Bożena Borys-Szopa (Gliwice, okręg 29), Bolesław Piecha (Rybnik, okręg 30), Mateusz Morawiecki (Katowice, okręg 31), Ewa Malik (Sosnowiec, okręg 32), Leonard Krasulski (Elbląg, okręg 34), Zbigniew Hoffman (Konin, okręg 37), Krzysztof Czarnecki (Piła, okręg 38) i Marek Gróbarczyk (Szczecin, okręg 41).
Dalej jest sporo zmian. Legnica (okręg nr 1) dostała się Elżbiecie Witek – po Adamie Lipińskim, który wybrał polityczną emeryturę. W Wałbrzychu okręg 2) miejsce Michała Dworczyka z 2019 roku zajął Marcin Gwóźdź – powodem jest oczywiście afera mailowa. W Bydgoszczy (okręg 4) miejsce Tomasza Latosa otrzymał prezydencki minister Paweł Szrot – co wydaje się ukłonem wobec Andrzeja Dudy. W Toruniu (okręg 5) miejsce Krzysztofa Ardanowskiego, byłego ministra rolnictwa, zajął Krzysztof Szczucki. Sam Ardanowski ma kandydować, ale jedynkę stracił – tak samo jak wcześniej resort – za wojnę z „piątką dla zwierząt” firmowaną przez samego Kaczyńskiego.
W Lublinie (okręg 6) stracił pozycję Sylwester Tułajew. Jego miejsce zajął Przemysław Czarnek – co oznacza, że akcje ministra edukacji poszły na Nowogrodzkiej w górę.
Z Łodzi (okręg 9) – do Warszawy (okręg 19) awansował Piotr Gliński. Łódź odziedziczył po nim natomiast minister spraw zagranicznych Zbigniew Rau. W Nowym Sączu (okręg 14) nastąpiła brutalna degradacja Arkadiusza Mularczyka. Zamiast niego jedynką został Ryszard Terlecki.
W Płocku (okręg 16) nie kandyduje już oczywiście Łukasz Szumowski. Miejsce byłego ministra zdrowia z okresu pandemii z ciągnącym się za nim aferalnym ogonem przypadło republikanom.
W ostrołęcko-siedleckim okręgu 18 miejsce Krzysztofa Tchórzewskiego zajęła Maria Koc. W Opolu (okręg 21) Violetta Porowska musiała ustąpić miejsca Pawłowi Kukizowi przygarniętemu na listy PiS w zamian za zasługi w utrzymaniu kruchej większości obozu rządzącego w obecnej kadencji.
Jedynkę w Rzeszowie (okręg 23) oddał Zbigniewowi Ziobrze Krzysztof Sobolewski – sekretarz generalny PiS i jeden z najbardziej zaufanych ludzi prezesa partii. Roszada wynikała z „ucieczki” Jarosława Kaczyńskiego do Kielc (okręg 33), skąd w 2019 roku kandydował Ziobro – i prawdopodobnie nie oznacza spadku pozycji Sobolewskiego.
W Białymstoku (okręg 24) z jedynką pożegnał się Dariusz Piontkowski – a listę otwiera tam Jacek Sasin, minister aktywów państwowych. W 2019 roku kandydował on z Chełma (okręg 7) – ale tym razem ten okręg przypadł Mariuszowi Kamińskiemu, ministrowi spraw wewnętrznych.
W Gdańsku (okręg 25) znacząco awansował – i to kosztem Jarosława Sellina – Kacper Płażyński, kandydujący w 2019 roku bez powodzenia na prezydenta miasta.
Gdynia (okręg 26) dostała się Piotrowi Mullerowi, rzecznikowi rządu – kosztem Marcina Horały, prezesa CPK – co może być znaczące.
W Olsztynie (okręg 35) i Kaliszu (okręg 36) jedynki dostali kolejni ministrowie – Janusz Cieszyński, szef resortu cyfryzacji i Marlena Maląg, szefowa resortu rodziny i polityki społecznej. Cieszyński dostał miejsce po Wojciechu Maksymowiczu a Maląg po Janie Dziedziczaku, co potwierdza, że akcje tego niegdysiejszego ulubieńca Kaczyńskiego wciąż na Nowogrodzkiej dołują.
W Poznaniu (okręg 39) znów rządowy awans – jedynkę dostał tam minister ds Unii Europejskiej Szymon Szynkowski vel Sęk. W 2019 roku kandydowała stamtąd na pierwszym miejscu Jadwiga Emilewicz.
W Koszalinie (okręg 40) Czesław Hoc zajął miejsce Pawła Szefernakera. Były szef internetowych kampanii PiS nie odzyskał swej dawnej pozycji.
Z listy samych „jedynek” nie wysnujemy wniosków na temat tego, co udało się ugrać koalicjantom PiS-u. Pod tym względem liczyć się będzie bowiem przede wszystkim to, ile miejsc „biorących”, a nie samych „jedynek” przypadło Suwerennej Polsce i Partii Republikańskiej.
Zbigniew Ziobro musiał odstąpić Kielce (okręg 33), z których kandydował w 2019 roku prezesowi PiS – w zamian dostał jednak równie dobry Rzeszów (okręg 23).
Lidera Partii Republikańskiej Adama Bielana w ogóle natomiast nie ma wśród jedynek – eurodeputowany nie zamierza bowiem rozstawać się z Brukselą i Parlamentem Europejskim. Jedynkę w Płocku (okręg 16) otrzymał za to reprezentant Partii Republikańskiej Kamil Bortniczuk.
Jarosław Kaczyński nadal osobiście dokonuje skreśleń i wpisów na pozostałych miejscach wszystkich 41 list wyborczych Prawa i Sprawiedliwości – przy czym musimy pamiętać, że po kilka z nich to tzw „miejsca biorące”. Wciąż też trwają targi prezesa PiS z koalicjantami. Dlatego ostateczny kształt list PiS poznamy dopiero w pierwszym tygodniu września.