"Raz sierpem, raz młotem, czerwoną hołotę!" - ten okrzyk wychodził narodowcom najlepiej. Kontrmanifestanci mieli milczeć, ale nie wytrzymali, gdy policja użyła "środków przymusu bezpośredniego". "Zostaw ją!" - krzyczeli aż goście kawiarni na Nowym Świecie krzywili się nad ciasteczkami. Policja, cały czas w kontakcie z narodowcami, wyrywała ludzi z blokad

W rocznicę Cudu nad Wisłą, 15 sierpnia 2018, rusza przez Warszawę  „IV Marsz Zwycięstwa Rzeczypospolitej”, organizowany przez ONR i Młodzież Wszechpolską. Idą w asyście policji. Nacjonaliści –  maksymalnie 150 osób, głównie młodzi mężczyźni, trochę młodych kobiet – w zdyscyplinowanych rzędach niosą flagi swych organizacji na długich, czarnych tyczkach. Nie widać swastyk, nie ma hajlowania, stroje grzeczne.

Jeszcze przed startem, o 15.00 w Alejach Jerozolimskich, organizatorzy starają się uspokoić nastroje, apelują, by nie reagować na kontrmanifestacje, by zachować spokój. Napominają, by nie używać rac. I ignorować protestujących antyfaszystów: „Oni tylko na to czekają, by potem mówić o naszej urojonej nienawiści.

Żadnych słów, żadnych gestów w ich stronę, ignorujemy ich!” – poucza megafon.

Ale dwuszereg narodowców już na Nowym Świecie odpowiada okrzykiem:

„Raz sierpem, raz młotem, czerwoną hołotę!”.

Skandują też:

„Cześć i chwała bohaterom”!

„Cud nad Wisłą pamiętamy, komunistom żyć nie damy”,

„Lance do boju, szable w dłoń, i bolszewika, goń, goń, goń!”.

W ramach wydarzenia pod hasłem na FB „Nacjonalizm to nie patriotyzm” na drodze marszu stają aktywiści i aktywistki z wielu opozycyjnych organizacji: Obywateli RP, Warszawskiego Strajku Kobiet, Odnowy, Inicjatywy Pracowniczej, Pracowniczej Demokracji, Queer Solidarni.

Łącznie blokuje może 200 osób,

od bardzo młodych antyfaszystów do osób w wieku raczej koderskim. Ci starsi blokują bardziej zdecydowanie. Kobiet jest nieco więcej niż mężczyzn.

Policja rozbija jednak wszystkie blokady, by umożliwić nacjonalistom przejście.

Policyjny megafon powtarza setki razy apel: „Uwaga! Tu policja. Na podstawie przepisów prawa wzywa się osoby do zachowania się zgodnego z prawem i zaprzestaniu działań polegających na utrudnianiu przemarszu legalnego zgromadzenia oraz opuszczenia tego miejsca. W przypadku dalszego utrudniania zostaną użyte środki przymusu bezpośredniego”.

Tego dnia policja jest wyposażona w kajdanki i długie pałki, których przy wcześniejszych protestach zwykle nie miała. Policji jest znacznie więcej niż narodowców i kontrdemonstrantów razem.

Zobacz relację na żywo z wydarzenia (przepraszamy za kolorowe emotikony na początku filmu):

Marsz narodowców staje zablokowany na wysokości ul. Foksal. Policja systematycznie usuwa siedzących na jezdni. Robi to zdecydowanie, rozrywając połączonych ramionami ludzi, używa dużej ilości siły (przewiń filmik do np. 30:00).

Nie daje się wytrzymać w ciszy

Blokada ma się odbywać w ciszy, jej uczestnicy występują na bosaka, bez butów. Organizatorzy tłumaczą na FB:

„Chcemy podkreślić pokojowy charakter naszego protestu i wskazać różnicę między agresywnym tłumem pseudokibiców krzyczących »śmierć wrogom ojczyzny«, a obywatelkami i obywatelami, którzy są zmuszeni do wykonywania obowiązków policji.”

Początkowo blokujący faktycznie milczą. Jednak gdy policjanci zaczynają na siłę ściągać ludzi z ulicy, nie mogą już wytrzymać w ciszy. Rozlegają się okrzyki:

„Faszyści, policja, jedna koalicja!”

„Warszawa wolna od faszyzmu!”

Słychać też okrzyki bólu, gdy policja wykręca ręce demonstrantce („Ratunku!”) i głosy protestu „Puść ją”. Ktoś mówi, że demonstrantce uszkodzono rękę. Kolejne osoby siedzące i leżące na jezdni lądują na chodniku.

„Wstydźcie się!” – wołają protestujący w odpowiedzi na „środki przymusu bezpośredniego”. Zdesperowana kobieta próbuje bronić koleżanki białą różą. Ze skutkiem łatwym do przewidzenia.

Antyfaszyści do końca idą przed marszem

Gdy jeden oddział policjantów rozbija blokady na Nowym Świecie na wysokości ul. Foksal, drugi umożliwia nacjonalistom przejście inną trasą, przez ulicę Ordynacką.

OKO.press rejestruje kilka sytuacji, w których policja udziela wskazówek narodowcom.Dialog na Nowym Świecie :

Policjant: „Jest blokada tu blisko, zmieniamy trasę?”.

Organizator: „Nie, idziemy jak mieliśmy iść”.

Policjant: „Dobrze”.

Policja jest po stronie Marszu. Robi wszystko, umożliwić mu przejście. Tłumaczy, że nie dostała żadnych zgłoszeń, że marsz narodowców narusza prawo.

Wobec przeważającej przewagi liczebnej policji protestujący zmieniają taktykę i zamiast blokować, do końca idą tuż przed marszem nacjonalistów, skandując:

„Polska tęczowa, nie narodowa!”,

„Alerta, alerta, antifascista!”.

Po drodze dochodzi do kilku wymian zdań:

„A ten pan to lubi nosić swastyki”.

„A ty po co jesteś w Polsce, jak ci się nie podoba? Kim byłeś w PRL? Ubekiem!”.

Ostatecznie na Plac Zamkowy dochodzą osobno dwie demonstracje: nacjonalistów i protestujących. Nacjonaliści ustawiają się pod Zamkiem Królewskim, a antyfaszyści pod Kolumną Zygmunta.

Grupa najmłodszych antyfaszystów podchodzi do narodowców. Woła:

„Sport, zdrowie, homoseksualizm!”


Dziennikarz, filozof, kulturoznawca, doktorant na Wydziale „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego. Autor książki "Fluks. Wspólnota płynów ustrojowych" (PWN 2017). Zajmuje się współczesną filozofią polityczną.


Powiązane:

Lubisz nas?

Powiedz o tym innym