PiS niezdecydowany w sprawie ustawy reprywatyzacyjnej

Małą ustawę reprywatyzacyjną jeszcze w poprzedniej kadencji przygotowała koalicja PO-PSL, prezydent Bronisław Komorowski jej nie podpisał, ale skierował do Trybunału Konstytucyjnego. Ten orzekł zgodność przepisów z konstytucją. Prezydent Andrzej Duda podpisał ustawę w połowie sierpnia 2016. Zacznie obowiązywać w połowie września.

Co zmienia „mała ustawa”?

Koniec z oddawaniem szkół i parków. Ustawa reguluje możliwość zwrotu, o ile dotyczy on nieruchomości, na których stoją szkoły, parki i inne budynki użyteczności publicznej. Do tej pory zdarzało się, że i takie miejsca były z powodzeniem reprywatyzowane, a miasto musiało np. zlikwidować gimnazjum.

Koniec kuratorów. Ustawa likwiduje instytucję kuratorów. „Na kuratora” odzyskano niejedną kamienicę. Proceder polegał na odnalezieniu nieruchomości, do której nikt nie zgłaszał roszczeń od wielu lat. Osoby wyspecjalizowane w „odzyskiwaniu” nieruchomości zgłaszały w sądzie chęć reprezentowania interesów właścicieli właśnie jako ich kuratorzy. Problem polegał na tym, że prawowici właściciele lub ich spadkobiercy zapewne nie żyli. Zdarzało się, że „kurator” reprezentował interesy 150-letnich osób.

Koniec kupowania za grosze. Ustawa reguluje również handel roszczeniami. Znane są przypadki odkupowania roszczeń przez handlarzy za kilkadziesiąt złotych. W ten sposób w ręce nieuczciwych biznesmenów za niewielkie kwoty trafiały prawa do gospodarowania nieruchomościami wartymi miliony złotych. Mała ustawa reprywatyzacyjna nakazuje, aby kupno roszczeń musiało zostać potwierdzone aktem notarialnym. W związku z tym cena, za którą roszczenie zostało sprzedane staje się jawna.

Ustawa pozwala też odmówić oddania gruntu właścicielowi, gdy budynki stojące na nim zostały wyremontowane ze środków publicznych w co najmniej 66 proc.