0:00
0:00

0:00

Prawa autorskie: Fot. Iryna Rybakova and Handout / The 93rd Kholodnyi Yar Separate Mechanized Brigade / AFP)Fot. Iryna Rybakova ...

Cotygodniowe analizy sytuacji na froncie pióra płk. Piotra Lewandowskiego znajdą Państwo pod tym linkiem: Sytuacja na froncie.

Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej nadal utrzymują inicjatywę strategiczną oraz operacyjną na swych głównych kierunkach działań. Nie przekłada się to jednak na sukcesy w terenie.

Na intensywność walk wpłynęło jednostronne zawieszenie broni ogłoszone przez Kreml od 9 do 11 maja. W tych dniach działania obu stron charakteryzowało niższe zaangażowanie, niemniej zarówno Kreml, jak i Kijów wystosowały oskarżenia o niestosowanie się do zasad rozejmu. Prezydent Ukrainy twierdzi, że Rosjanie kontynuowali działania zaczepne, co przełożyło się na 150 ataków naziemnych, 100 ostrzałów artyleryjskich oraz ponad 10 tysięcy ataków dronów, głównie krótkiego zasięgu w strefie działań bezpośrednich. Rosyjskie ministerstwo obrony oskarżyło Ukrainę o przeprowadzenie 676 ostrzałów artyleryjskich oraz 6331 ataków dronami. Jednak ukraińskie ataki na głębokie zaplecze w Rosji ewidentnie zmalały przez te trzy dni – nawet wedle danych rosyjskich.

Nieznaczne postępy terenowe Rosjan odnotowano w kierunku Dobropola i Kostiantyniwki oraz na wschód od rzeki Oskił w rejonie Kupiańska. Czołówki wojsk rosyjskich po sforsowaniu Dońca dotarły też do zachodniego skraju Raj-Ołeksandriwki. To ostatnia większa miejscowość w kierunku Słowiańska na wschód od Dońca. Wojska ukraińskie skutecznie kontratakowały na wschodnim odcinku frontu zaporoskiego, gdzie odzyskały północną część Stepnohirska.

Miniony tydzień przyniósł kolejne sukcesy wojsk ukraińskich w atakach z powietrza na rosyjską infrastrukturę krytyczną. 5 maja celem ukraińskich Sił Systemów Bezzałogowych po raz kolejny stała się rafineria Kiriszinefteorgsintez (KINEF) w pobliżu Kirisz w obwodzie leningradzkim. Zakład KINEF należący do Surgutnieftiegazu to kolejna duża rafineria, która po atakach zawiesiła produkcję na czas nieokreślony. KINEF mający zdolność przerobu ropy na poziomie 20 milionów ton pierwszy raz został zaatakowany w marcu. W kwietniu działalność wstrzymała położona również w obwodzie leningradzkim rafineria Niżegorodnieftieorgsintez (NORSI), największa rafineria koncernu Łukoil, przerabiająca około 17 milionów ton ropy rocznie. 7 maja ukraińskie drony zaatakowały odległą o 1500 kilometrów rafinerię ropy naftowej Łukoil-Permnieftieorgsintez w Kraju Permskim.

Ukraińskie wojska rakietowe przeprowadziły ponadto skuteczny atak z użyciem pocisków manewrujących Flamingo. Opublikowane materiały filmowe pokazują 6 pocisków oraz dron An-196 „Lutyj” uderzające w rejon zakładu VNIIR-Progress w pobliżu Czeboksar w Republice Czuwaskiej. VNIIR-Progress produkuje odbiorniki i anteny satelitarne, komponenty systemów walki radioelektronicznej oraz zaawansowaną elektronikę dla rosyjskiej marynarki wojennej. Prawdopodobnie teren zakładu chroniony był siatkami przeciwdronowymi, ale te zabezpieczenia bez problemu zostały sforsowane przez pociski manewrujące. Zdjęcia satelitarne potwierdzają uszkodzenia budynków i pożary.

Intensywność ukraińskich ataków powietrznych dalekiego zasięgu — nie mniej niż około 350 dronów na dobę — dezorganizuje transport lotniczy na obszarze Federacji Rosyjskiej. Rosyjska Federalna Agencja Transportu Lotniczego 5 maja zamknęła lotniska w 15 miastach, w tym wszystkie w Moskwie.

Rosyjskie ataki powietrzne, w minionym tygodniu o zauważalnie niższej intensywności, skierowane były nadal głównie w ukraińską infrastrukturę energetyczną w obwodach połtawskim, charkowskim, dniepropietrowskim, zaporoskim i kijowskim. Ponadto Rosjanie za cel ataków obrali stacje cywilne stacje benzynowe położone na zachodnich obrzeżach Charkowa. W dwóch nalotach zniszczyli 11 obiektów o znikomym znaczeniu militarnym, powodując straty wśród ludności cywilnej.

Komentarz autora: Skala rosyjskich działań nie wskazuje na rozpoczęcie kampanii wiosenno-letniej jako kolejnego etapu ofensywy. W porównaniu z latami 2024 i 2025, kiedy częstotliwość ataków agresora wzrastało od połowy kwietnia, aby osiągnąć największą intensywność na przełomie maja i czerwca, obecne działania Rosjan nadal nie mają charakteru przełamującego. Nawet na głównych kierunkach działań w centralnym Donbasie Szczególnie zauważalne jest to na głównych kierunkach ofensywnych, gdzie działania zaczepne nie mają charakteru przełamującego, ale sprowadzają się do taktyki wyczerpywania sił ukraińskich i zadawania im strat głównie atakami dronów, artylerii i lotnictwa. Nie oznacza to, że rosyjskie dowództwo nie podejmie bardziej zdecydowanych operacji lądowych, na co wskazuje kontynuacja relokacji brygad, a nawet całych dywizji – w tym 106 Dywizji Wojsk Powietrznodesantowych i 90 Dywizji Pancernej. Natomiast opóźnienie względem harmonogramu pozwalają przypuszczać, że poziom poniesionych i nadal ponoszonych strat jest wyższy niż możliwości ich szybkiego uzupełnienia. Powoduje to nie tylko opóźnienia w rozpoczęciu działań, ale również może znacząco ograniczyć ich efektywność w ciągu najbliższych miesięcy.

Rosyjskie dowództwo nadal nie jest w stanie zorganizować skutecznej obrony przeciwlotniczej na całej głębi ukraińskich uderzeń powietrznych, które obecnie osiągnęły dystans 2 tysięcy kilometrów. Obrona przed dronami i coraz częściej używanymi przez Kijów pociskami manewrującymi Flamingo wymaga utworzenia obrony wielowarstwowej obejmującej wykrywanie i zwalczanie środków napadu powietrznego na poziomie bezpośrednim, bliskim i średnim. Ze względu na terytorium obejmujące setki tysięcy kilometrów kwadratowych rosyjskie wojska obrony powietrznej i przeciwlotniczej nie dysponują wystarczającą ilością sił i środków koniecznych do zabezpieczenia tak dużego obszaru.

Zorganizowane przez administrację terenową doraźne mobilne grupy ogniowe do zwalczania dronów bronią strzelecką okazały się mało skuteczne nie tylko ze względu na nieadekwatność uzbrojenia, ale również słabe wyszkolenia i niski poziom gotowości do reakcji.

Sytuacja ogólna – poziom strategiczny

Prezydent Finlandii bazując na doniesieniach wywiadowczych, stwierdził, że rosyjskie straty w poległych i rannych w 2026 roku wynoszą od 30 do 35 tysięcy żołnierzy miesięcznie. Straty ukraińskie w ocenie Finów są obecnie pięciokrotnie niższe.

Łotewskie Siły Zbrojne poinformowały 7 maja, że kilka ukraińskich dronów naruszyło łotewską przestrzeń powietrzną. Bezzałogowce wleciały z terytorium Ukrainy i kierowały się w stronę Rosji. Według oficjalnych informacji strony łotewskiej dwa z nich rozbiły się na terytorium Łotwy. Minister obrony Łotwy Andris Spruds oświadczył, że Ukraina ma pełne prawo do obrony i atakowania celów na terytorium Rosji, nie odnosząc się bezpośrednio do faktu naruszenia przestrzeni powietrznej. Rosjanie twierdzą, że ich systemy wykrywania śledziły przelot 6 dronów, z tego 5 zniknęło z radarów jeszcze nad obszarem Łotwy.

Według prezydenta Wołodymyra Zełenskiego do końca maja mają zapaść ostateczne decyzje dotyczące reformy Sił Zbrojnych Ukrainy. Ich celem jest poprawa działalności finansowej brygad, usprawnienie uzupełnienia stanów osobowych oraz przenoszenie żołnierzy między jednostkami. Mają nastąpić zmiany w systemie wynagrodzeń. Żołnierze służb tyłowych mają otrzymywać miesięcznie równowartość 750 dolarów, natomiast planowana jest podwyżka uposażeń dla żołnierzy walczących w strefie działań bezpośrednich. Ich wynagrodzenie ma oscylować w zależności od rodzaju wykonywanych zadań między 6,5 tysiąca dolarów np. w sztabach do 10 tysięcy w pododdziałach szturmowych.

Ukraiński Sztab Koordynacyjny ds. Jeńców Wojennych opublikował dane, z których wynika, że obecnie w niewoli przebywają obywatele 48 państw, którzy walczyli po stronie Rosji. Większość pochodzi z Kirgistanu Tadżykistanu, Uzbekistanu, Białorusi, Azerbejdżanu, Kazachstanu oraz Nepalu. Od 2022 roku poległo ponad 5 tysięcy cudzoziemców, z których wielu walczyło w składzie ochotniczych jednostek paramilitarnych takich jak „Redut”, „Konwoj”, „Patriota” czy „Plamia”. Liczebność cudzoziemskich ochotników walczących po stronie rosyjskiej jest obecnie oceniana na około 20 tysięcy.

Według danych ukraińskich służb granicznych Rumunia jest najpopularniejszym kierunkiem wśród usiłujących nielegalnie opuścić Ukrainę. W 2026 roku zostało zatrzymanych ok. 3 tysięcy osób naruszających przepisy graniczne. Ukraińskie służby rozbiły w pierwszym kwartale 80 grup przestępczych odpowiedzialnych za organizację nielegalnego przerzutu ludzi przez granicę. Od początku pełnoskalowej inwazji Rosji w lutym 2022 r. ukraińskie służby graniczne zatrzymały 67 tys. osób próbujących nielegalnie przekroczyć granicę.

Podsumowanie obejmuje stan sytuacji od wtorku 5 maja do poniedziałku 11 maja 2026 roku.

Południe Ukrainy

Krym – Wywiad ukraiński opublikował nagrania pokazujące atak dronów na rosyjski samolot amfibię Be-12 Czajka, 3 kutry desantowo-szturmowe, statek zaopatrzeniowy oraz hangary magazynowe.

Obwód zaporoski – Rosyjska 127 Dywizja Strzelców Zmotoryzowanych wsparta przydzieloną 60 brygadą dotarła do południowego skraju wsi Werchnia Tersa. Wcześniej agresor toczył zacięte walki o ufortyfikowane wsie Hirke i Tsitkowe. Rosjanie kilkakrotnie zdobywali nad nimi kontrolę, po czym tracili ją w wyniku kontrataków 225 pułku szturmowego. Ostatecznie agresor opanował Hirke, co pozwoliło na rozwinięcie natarcia w kierunku na Werchnią Tersę.

Wojska ukraińskie przeprowadziły skuteczne kontrnatarcie w rejonie Stepnohirska. Rosjanie zostali zmuszeni do opuszczenia pozycji na wschód i zachód od miasta oraz utracili jego północną część.

Obwód dniepropietrowski – front pozostał stabilny, walki toczyły się jedynie na granicy z obwodem donieckim, gdzie wojska ukraińskie kontratakowały na odcinku Nowoseliwka – Oleksandrohad.

Prognoza: Rosjanie w najbliższych dniach będą dążyć do przełamania ukraińskiej obrony w rejonie na zachód i na północ od Hulajpola. Ukraińskie dowództwo może wykorzystać osłabianie rosyjskich skrzydeł do kontrataków w rejonie Stepnohirska i Nowoseliwki.

Donbas

W centralnym Donbasie Rosjanie kontynuowali działania zaczepne na północ i północny wschód od Pokrowska w kierunku na Dobropole, ale brak informacji o zmianach w położeniu wojsk. Ukraińcy przeprowadzili kontratak na Biłyckie i prawdopodobnie odzyskali kontrolę nad zachodnią częścią wsi.

Trwały walki w południowej i południowo-wschodniej dzielnicach Kostiantyniwki. Rosjanie nacierali z kierunku wsi Berestok i Iliniwka, ale ataki nie doprowadziły do postępów w Kostiantyniwce.

Wojska rosyjskie odnotowały niewielkie sukcesy terenowe na kierunku Słowiańska, gdzie atakował wzdłuż drogi Bachmut – Słowiańsk oraz na Rai – Oleksandiwka.

Prognoza: Należy oczekiwać zwiększenia intensywności rosyjskich ataków na kierunku Słowiańska, ale dopiero po rozpoczęciu wiosenno-letniego etapu ofensywy.

Na północ od rzeki Doniec

Rosjanie prawdopodobnie wykorzystują zawieszenie broni do konsolidacji sił na kierunku Łymania oraz kontynuują rozbudowę przyczółków na Dońcu.

Lotnictwo agresora zaatakowało bombami szybującymi miasto Izjum. Zaobserwowano działanie operatorów dronów z Centrum Zaawansowanych Technologii Bezzałogowych Rubikon.

Prognoza: Wojska rosyjskie prawdopodobnie skupią wysiłek na oskrzydleniu ukraińskiej obrony w rejonie Łymania oraz odcięciu logistyki atakami systemów bezzałogowych pilotowanych przez operatorów z jednostki „Rubikon”

Kierunek charkowski

Nie doszło do istotnych zmian w sytuacji taktycznej

Obwód sumski

Nie doszło do istotnych zmian w sytuacji taktycznej

MAPA przebiegu działań wojennych w Ukrainie

O mapie: Mapa jest aktualizowana w rytmie odpowiadającym publikacji kolejnych analiz z cyklu SYTUACJA NA FRONCIE – za każdym razem przedstawia zatem ten względnie bieżący stan działań wojennych, nie zaś ten historyczny zgodny z datami publikacji poszczególnych odcinków. Dla wygody korzystania mapę warto rozwinąć – służy do tego przycisk w jej lewym dolnym rogu.

Piotr Lewandowski

Pułkownik rezerwy, absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Rakietowych i Artylerii, Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego na kierunku pedagogika oraz studiów podyplomowych z zarządzania kryzysowego. Dowodził plutonem, kompanią i samodzielnym batalionem, wyróżnionym mianem przodującego oddziału wojska polskiego. Pełnił również obowiązki szefa pionu szkolenia i szefa rozpoznania pułku. Siedmiokrotny uczestnik misji bojowych poza granicami kraju, gdzie wykonywał obowiązki między innymi oficera CIMIC (współpracy cywilno-wojskowej), zastępcy dowódcy batalionowej grupy bojowej i dowódcy bazy. Służbę wojskową zakończył na stanowisku dowódcy bazy/dowódcy batalionu ochrony w Redzikowie.

Komentarze