Marszałek Kuchciński, który odwołał Sejm Dzieci i Młodzieży z obawy przed ich kontaktem z protestem osób z niepełnosprawnościami, zapewnia, że wciąż czeka na młodych w "sali plenarnej, która najlepiej oddaje ducha parlamentaryzmu". I zaklina, by nie dali się wplątać w politykę, choć to PiS razem z IPN używał SDiM do akcji dekomunizacyjnej

Marszałek Kuchciński zatwittował 23 maja do posłów i posłanek Sejmu Dzieci i Młodzieży:

Marszałek dołączył też oświadczenie sześciorga aktywistów i aktywistek młodzieżówki PiS oraz Młodej Prawicy, którzy wychwalają marszałka za decyzję odwołania/przełożenia obrad Sejmu Dzieci i Młodzieży 1 czerwca 2018 i stwierdzają, że „marszałek miał na uwadze względy organizacyjne oraz nasze bezpieczeństwo”.  Wygląda na to, że młoda prawica bała się, że zostanie zaatakowana przez osoby z niepełnosprawnościami lub przez ich matki.

„Jako młodzi ludzie” autorzy oświadczenia są też oburzeni, że powstała inicjatywa alternatywnych obrad SDiM. Ich zdaniem „już sam temat tych ewentualnych obrad, czyli »demokracja i wrażliwość społeczna« wskazuje na antyrządowe intencje”.

W oświadczeniu Kuchcińskiego zwraca uwagę pompatyczny zachwyt nad „salą plenarną, która najlepiej oddaje ducha parlamentaryzmu”. I fakt, że marszałek dołączył uśmiechniętą buźkę, żeby pokazać, że jest „kul”.

To PiS wplątywał i wciągał młodych

Apel marszałka o niewplątywanie w bieżącą politykę jest tym bardziej zaskakujący, że to właśnie w czasach „dobrej zmiany” Sejm Dzieci i Młodzieży został wciągnięty w bieżącą politykę, w tym politykę historyczną PiS. Sejmy z poprzedniej epoki poświęcone były tematom typowym dla ogólnej edukacji obywatelskiej. Dużo było o prawach dziecka, wolontariacie, samorządności szkolnej, reformie oświaty, ekologii, globalizacji, europejskości i demokracji.

Już w 2016 roku tematem SDiM zostały „Miejsca Pamięci – materialne świadectwo wydarzeń szczególnych dla lokalnej i narodowej społeczności”, ale prawdziwy przełom nastąpił w 2017 roku, gdy Kancelaria Sejmu do współpracy – poza Ministerstwem Edukacji Narodowej i rządowym Ośrodkiem Rozwoju Edukacji – zaprosiła Instytut Pamięci Narodowej.

Temat obrad zabrzmiał jak tytuł z „Gazety Polskiej”: „Przestrzeń publiczna jako miejsce wolne od symboli propagujących systemy totalitarne”.

Uczniowie zostali wciągnięci w swego rodzaju akcję dekomunizacyjną. Zgodnie z założeniami w projektach, które przygotowywali na obrady, mieli wynaleźć komunistyczne nazwy – ulic, placów, skwerów, cmentarzy – a potem „nagłośnić i przeprowadzić działania mające na celu zmianę obowiązującej nazwy, zaproponować nową nazwę odwołującą się do pamięci o bohaterze lokalnym, a także wejść we współpracę z samorządem terytorialnym”.

Przebieg obrad Sejmu Dzieci i Młodzieży 2017 wymknął się jednak organizatorom spod kontroli. Mówcy spod znaku Partii Wolność licytowali się na antyeuropejskie i ksenofobiczne hasła. W „świątyni demokracji” młodzi ludzie darli flagę Unii Europejskiej („Europejskiej Rzeszy”), rzucali inwektywy o „hordach uchodźców” i wzywali do odrodzenia pod nacjonalistycznymi hasłami („Młodzież Wszechpolska i Ruch Narodowy przyniosą odrodzenie. Czołem wielkiej Polsce!”).

Poczciwe tematy z dawnych lat

Tematy w czasach przed PiS wpisywały się w edukację obywatelską tak jak rozumie ją demokratyczny świat. Wątki ekologiczne, lokalne, samorządu szkolnego przeplatały się z rozważaniami o ustroju demokratycznym:

  • „Miejsca młodych – jakiej przestrzeni publicznej potrzebuje młodzież?” (2015);
  • „Nasz samorząd uczniowski” (2011);
  • „Czym się chwalę, a czego się wstydzę, kiedy rozmawiam o Polsce z kolegami z innych krajów – jak mogę to zmienić?” (2009);
  • Jaka powinna być moja szkoła? (1996).”

Nawet w latach „pierwszego PiS” tematy nie wciągały dzieci i młodzieży w konflikt polityczny: „Ekologia – wybór przyszłości” (2006), „Moja ojczyzna wobec procesów globalizacyjnych” (2007).

  • Zobacz  wszystkie tematy Sejmu Dzieci i Młodzieży 1995-2017

    2017

    • Przestrzeń publiczna jako miejsce wolne od symboli propagujących systemy totalitarne
    • Lokalni bohaterowie w przestrzeni publicznej

    2016

    • Miejsca Pamięci – materialne świadectwo wydarzeń szczególnych dla lokalnej i narodowej społeczności
    • Jak dbać o miejsca pamięci, jak je oznaczać i jak zachęcać do poznawania historii lokalnej i tworzenia nowych miejsc pamięci?
    • Jak upowszechniać wiedzę o miejscach pamięci?

    2015

    • Miejsca młodych – Jakiej przestrzeni publicznej potrzebuje młodzież?

    2014 – Wybory 

    • Młodzi aktywni? Co zrobić, żeby młodzież brała udział w wyborach i życiu społecznym?
    • Jak wykorzystywać możliwości, które daje nam członkostwo w Unii Europejskiej?
    • Nie tylko wybory – jak młodzi mogą wpływać na rzeczywistość i aktywnie uczestniczyć w demokracji?

    2013

    • Lokalny ekorozwój

    2012

    • Samorządność i demokracja w szkole

    2011

    • Wolontariat na rzecz aktywności obywatelskiej

    2010

    • Nasz samorząd uczniowski

    2009 – Młodzi wobec wydarzeń roku 1989

    • Jak wydarzenia roku 1989 pamiętają nasze rodziny? Co wiem o pokoleniach młodzieży, która przez 70 lat działała na rzecz demokracji i niepodległości? Co my możemy zrobić dla pomyślności Polski, żeby żyło się lepiej i sprawiedliwiej nam i pokoleniom, które przyjdą po nas?
    • Co możemy jeszcze zrobić, żeby Polska była silna i bezpieczna? W jaki sposób demokracja wpływa na umocnienie pokoju na świecie? Jak ważne są dla pokoju prawa człowieka i wzajemny szacunek? Co ja mogę zrobić dla pokoju w świecie – czy mogę cokolwiek?
    • Co znaczą dziś słowa Jana Pawła II, że nie ma wolności bez solidarności, kiedy myślę o Polsce, a co znaczą kiedy myślę o świecie? Czym się chwalę, a czego się wstydzę, kiedy rozmawiam o Polsce z kolegami z innych krajów – jak mogę to zmienić? Czy są Polacy za granicą, którym powinniśmy pomagać; na czym ta pomoc ma polegać?

    2008

    • Poseł naszych marzeń – szkic do portretu

    2007

    • Moja ojczyzna wobec procesów globalizacyjnych

    2006

    • Ekologia – wybór przyszłości

    2005

    • Demokracja – warunki jej umacniania

    2004 – Dobro Rzeczypospolitej – najwyższym prawem

    • Jestem cząstką społeczeństwa, więc mam prawo i obowiązek tworzenia właściwego wizerunku Polski.
    • Polacy w Unii Europejskiej. Jakie znaczenie będzie miał patriotyzm po integracji z Unią Europejską?
    • Co to znaczy być dobrym obywatelem?

    2003

    • Moja Ojczyzna – państwem demokratycznym

    2002

    • Europa – dialog kultur

    2001

    • Szkoła – przyjaznym i bezpiecznym środowiskiem

    2000 – Reforma edukacji

    • Zbliża się rok 2000. Jak wyobrażam sobie szkołę XXI w.?
    • Wiedza, samodzielność, aktywność, odpowiedzialność – te cechy będą Tobie potrzebne w dorosłym życiu. Jak Twoja szkoła pomaga Ci w ich zdobywaniu?
    • Twoje oczekiwania związane z wprowadzoną w Polsce reformą oświaty.
    • Polskę obowiązuje uchwalona przed 10 laty Konwencja o Prawach Dziecka – czy Twoim zdaniem prawa w niej zawarte są w naszym kraju przestrzegane?
    • Jak Twoim zdaniem powinna w przyszłości wyglądać ordynacja wyborcza do Sejmu Dzieci i Młodzieży?

    1998

    • Wspólna Europa i nasze, Polski, dążenie do członkostwa w niej

    1997

    • Samorządność dzieci i młodzieży w szkole i w miejscu zamieszkania

    1996

    • Jaka powinna być moja szkoła?

    1995

    • Prawa dziecka zawarte w ratyfikowanej przez Polskę Konwencji o Prawach Dziecka

Naczelny OKO.press. Redaktor podziemnego „Tygodnika Mazowsze” (1982–1989), przy Okrągłym Stole sekretarz Bronisława Geremka. Współzakładał „Wyborczą”, jej wicenaczelny (1995–2010). Współtworzył akcje: „Rodzić po ludzku”, „Szkoła z klasą”, „Polska biega”. Autor książek "Psychologiczna analiza rewolucji społecznej", "Zakazane miłości. Seksualność i inne tabu" (z Martą Konarzewską); "Pociąg osobowy".


Powiązane:

Lubisz nas?

Powiedz o tym innym