Ostatni dzień kampanii samorządowej

22 kraje wzywają do potrojenia mocy elektrowni jądrowych do 2050 roku, by osiągnąć cel zerowej emisji netto. Sygnatariuszami deklaracji są: Bułgaria, Kanada, Czechy, Finlandia, Francja, Ghana, Węgry, Japonia, Mołdawia, Mongolia, Maroko, Holandia, Polska, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Korea Południowa, Szwecja, Ukraina, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Wielka Brytanii i Stany Zjednoczone.

Przypomnijmy, że 30 listopada 2023 roku w stolicy Zjednoczonych Emiratów Arabskich Dubaju rozpoczął się tzw. COP 28, czyli kolejna konferencja stron ONZ-owskiej konwencji ds. zmian klimatu (UNFCCC).

"Nie mówimy, że będzie to zdecydowana alternatywa dla każdego innego źródła energii. Ale wiemy – bo mówi nam to nauka – że bez energii nuklearnej nie da się osiągnąć zerowej emisji netto w 2050 roku. To są po prostu naukowe realia. Nie ma w tym żadnej polityki, żadnej ideologii” – mówi John Kerry, pełnomocnik prezydenta USA ds. klimatu.

Organizacja 350 org. – międzynarodowa organizacja zajmująca się kryzysem klimatycznym Billa McKibbena, amerykańskiego działacza i aktywisty ekologicznego – jest mniej entuzjastyczna, co do potrojenia mocy elektrowni jądrowych.

"Nie ma miejsca na niebezpieczną energię jądrową, która mogłaby przyspieszyć dekarbonizację niezbędną do osiągnięcia paryskiego celu klimatyczneg. To nic innego jak niebezpieczne odwrócenie uwagi. Próba «renesansu nuklearnego» prowadzona przez lobbystów przemysłu nuklearnego od 2000 roku nigdy nie zakończyła się sukcesem – jest po prostu zbyt kosztowna, zbyt ryzykowna, zbyt niedemokratyczna i zbyt czasochłonna. Mamy już tańsze, bezpieczniejsze, demokratyczne i szybsze rozwiązania kryzysu klimatycznego, a są nimi energia odnawialna i efektywność energetyczna” – mówi Masayoshi Iyoda, japoński działacz grupy 350 org.

COP28 w tym roku skupia się na:

• rewizji, analizie i wyciągnięciu wniosków dotyczących dotychczasowego stanu realizacji zobowiązań do redukcji emisji zawartych w Porozumieniu Paryskiego z 2015 roku; cele redukcyjne mają być osiągnięte do roku 2030;
• naprawie systemu finansowania działań związanych ze zmianą klimatu, a zwłaszcza sfinalizowaniu rozmów na temat tzw. Funduszu Strat i Szkód Klimatycznych (ang. Loss and Damage), które zdominowały rozmowy podczas COP27 w Szarm el-Szejk w Egipcie, a na którym szczególnie zależy krajom rozwijającym się (porozumienie w tej sprawie osiągnięto na samym początku konferencji, o czym niżej);
• dalszych pracach na rzecz łagodzenia kryzysu klimatycznego – co ma odbyć się głównie przez dalszą redukcję emisji aż do ich wyzerowania w perspektywie do 2050 roku – oraz adaptacji do gwałtownych zmian, jakie ów przynosi.
• Punktem wyjściowym jest Porozumienie Paryskie (od COP nr 21, który miał miejsce w stolicy Francji). Celem Porozumienia jest utrzymanie globalnego wzrostu temperatury w tym stuleciu „znacznie poniżej 2°C względem poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz podjęcie wysiłków na rzecz ograniczenia wzrostu do 1,5°C".

Więcej o szczycie klimatycznym w Dubaju tutaj:

Przeczytaj także: