O czym mówi Konwencja Stambulska? 5 najważniejszych cytatów na protest przeciwko planom PiS

16 lipca minister rodziny, pracy i polityki społecznej Marlena Maląg zapowiedziała wypowiedzenie konwencji antyprzemocowej, ratyfikowanej przez Polskę w 2015 roku. Rząd PiS pierwszy raz powiedział to wprost - do tej pory pojawiały się jedynie plotki.

24 lipca w ponad 20 miastach obywatele zorganizowali demonstracje "NIE dla legalizacji przemocy domowej".

ZOBACZ RELACJĘ LIVE Z WARSZAWY

Konwencja Stambulska, wybór cytatów

1. CELE KONWENCJI (art. 1):

1. Niniejsza konwencja ma na celu:

a. ochronę kobiet przed wszelkimi formami przemocy oraz zapobieganie, ściganie i eliminację przemocy wobec kobiet i przemocy domowej;

b.przyczynienie się do eliminacji wszelkich form dyskryminacji kobiet oraz wspieranie rzeczywistego równouprawnienia kobiet i mężczyzn, w tym poprzez wzmocnienie pozycji kobiet;

c. stworzenie szeroko zakrojonego planu ramowego, polityk i działań na rzecz ochrony i wsparcia wszystkich ofiar przemocy wobec kobiet i przemocy domowej;

d. zacieśnianie międzynarodowej współpracy mającej na celu likwidację przemocy wobec kobiet i przemocy domowej;

e. zapewnienie wsparcia i pomocy organizacjom i instytucjom władzy wykonawczej w skutecznej współpracy na rzecz wypracowania zintegrowanego podejścia do likwidacji przemocy wobec kobiet i przemocy domowej.

2. DLA WSZYSTKICH (art. 4)

Wdrożenie przepisów niniejszej konwencji przez Strony, w szczególności środków chroniących prawa ofiar, zostanie zagwarantowane bez dyskryminacji ze względu na:

• płeć biologiczną,
• płeć kulturowo-społeczną,
• rasę,
• kolor skóry,
• język,
• religię,
• poglądy polityczne i inne,
• pochodzenie narodowe lub społeczne,
• przynależność do mniejszości narodowej,
• własność,
• urodzenie,
• orientację seksualną,
• tożsamość płciową,
• wiek,
• stan zdrowia,
• niepełnosprawność,
• stan cywilny,
• status uchodźcy lub migranta lub inny.

3. IDEA NIŻSZOŚCI KOBIET (art. 12)

Strony podejmą działania niezbędne do promowania zmian wzorców społecznych i kulturowych dotyczących zachowania kobiet i mężczyzn w celu wykorzenienia uprzedzeń, zwyczajów, tradycji oraz innych praktyk opartych na idei niższości kobiet lub na stereotypowym modelu roli kobiet i mężczyzn.

4.WIEDZA (art. 11)

Na potrzeby wykonania niniejszej Konwencji Strony zobowiązują się do:

• gromadzenia istotnych segregowanych danych statystycznych dotyczących przypadków wszelkich form przemocy objętych zakresem niniejszej Konwencji w regularnych odstępach czasu;
• wspierania badań dotyczących wszelkich form przemocy objętych zakresem niniejszej Konwencji w celu poznania ich przyczyn i skutków, częstotliwości występowania oraz poziomu karalności, a także skuteczności działań podejmowanych w ramach wykonania niniejszej Konwencji.

5. EDUKACJA (art. 13-14)

Strony promują lub prowadzą regularne kampanie i programy realizowane na wszystkich szczeblach na rzecz podnoszenia świadomości, w tym współpracę z krajowymi instytucjami praw człowieka oraz jednostkami ds. równouprawnienia, społeczeństwem obywatelskim i organizacjami pozarządowymi, szczególnie organizacjami ds. kobiet.

Celem tego rodzaju działań jest zwiększenie świadomości oraz zrozumienia różnych przejawów form przemocy objętych zakresem niniejszej Konwencji, ich oddziaływania na dzieci, a także potrzeby zapobiegania przemocy w społeczeństwie.

W uzasadnionych przypadkach Strony podejmują działania konieczne do wprowadzenia do oficjalnych programów nauczania na wszystkich poziomach edukacji materiałów szkoleniowych dostosowanych do zmieniających się możliwości osób uczących się, dotyczących równouprawnienia kobiet i mężczyzn, niestereotypowych ról przypisanych płciom, wzajemnego szacunku, rozwiązywania konfliktów w relacjach międzyludzkich bez użycia przemocy, a także dotyczących przemocy wobec kobiet ze względu na płeć oraz prawa do nienaruszalności osobistej.

ZOBACZ CAŁĄ KONWENCJĘ