Szwedy. Donbas, Nju-Jork. Odcinek 12. Serial dokumentalny OKO.press

Jeśli nie wyświetlają Ci się napisy po polsku, kliknij symbol napisów (podkreślony na czerwono) lub w „obejrzyj w YouTube”.

Od lutego Szwedy walczą w Donbasie pod Iwaniwśke i Kliszcziijwką, wsiami położonymi na zachód i południe od Bachmutu. Nie ustąpili na krok. Wielu zapłaciło za to życiem i wielu zostało rannych.

Wśród poległych są żołnierze, którzy dołączyli do 3. kompanii – do której należą Szwedy – ale trafili głównie do plutonów Warany i Pająki.

Szwedy, którzy odnieśli rany w ostatnim czasie, to: Lans, Wiking, Żeglarz i McAron.

Lans, dowodząc w maju akcją młodzieży z Waranów, wszedł na minę i stracił część stopy. Mimo bardzo ciężkich obrażeń doczołgał się do miejsca, gdzie udzielono mu pomocy. Jest w trakcie leczenia i czeka na protezę.

Wiking (też w maju) został ciężko ranny po ataku dronów. Miał niezwykłe szczęście, bo dron, który zawisł nad nim, nie zrzucił – chyba na skutek awarii – drugiego ładunku. „Czekałem na drugi zrzut przekonany, że już będę umierać. Pomyślałem, żeby umrzeć jak najbardziej świadomie”.

Kep – pierwszy dowódca Szwedów, a później całej kompanii, z powodu nasilających się objawów zespołu stresu pourazowego został wycofany z linii frontu i wysłany na terapię. Teraz skierowano go do jednostki w centralnej Ukrainie, gdzie przygotowuje do walki nowych żołnierzy.

Nowym szefem kompanii został Lock, jeden z najwybitniejszych ukraińskich rugbystów. Awansował ze stanowiska dowódcy plutonu Szwedy.

Kilka dni temu, w Dzień Niepodległości Ukrainy (24 sierpnia 2024) wyróżniono go odznaczeniem za „Niezachwianą wierność przysiędze wojskowej, odwagę i bohaterstwo wykazane podczas obrony suwerenności i integralności terytorialnej Ojczyzny”.

Cudem przeżył Mateusz Szot. Jedyny w kompanii Polak (taki też przyjął pseudonim) z plutonu Warany. Został ciężko ranny w nogi po ataku dronów w czasie akcji zwiadowczej. Odpełzł w krzaki i czekał na pomoc. Po krótkim czasie zawisł nad nim kolejny dron i zrzucił dwa ładunki.

Odłamki jeszcze bardziej poraniły nogi.

Po chwili przyleciał trzeci, sprawdzić, czy żyje. Mateusz leżał trzy godziny bez ruchu i dzięki temu przeżył. Po tym czasie ewakuowali go koledzy z jego plutonu.

Towarzysząc Szwedom z kamerą w różnych miejscach ich wojennego szlaku, mogę kolejny raz powtórzyć, że jak zawsze są zuchwali i jak zawsze sprzyja im niesamowite szczęście. Cdn.