Tymczasem w Puszczy w tym roku zginęła jedna osoba - pilarz pracujący przy wycince. I nie spadło na niego zabite przez kornika drzewo, ale zdrowa brzoza. Ta manipulacja śmiercią ma uzasadnić wycinkę Puszczy mimo zakazu Trybunału Sprawiedliwości - bo trzeba chronić ludzi. Nikt w to nie uwierzy. A każdy dzień łamania zakazu będzie sporo kosztować. Nas!

Ministerstwo Środowiska i Państwowe Gospodarstwo Leśne „Lasy Państwowe” (LP) twierdzą, że masowe wycinanie drzew w Puszczy Białowieskiej ma na celu tylko i wyłącznie zapewnienie bezpieczeństwa publicznego. A taki wyjątek dopuszcza postanowienie Trybunału Sprawiedliwości UE z 27 lipca 2017 nakazujące natychmiastowe wstrzymanie wycinki. Dlatego – zdaniem resortu środowiska i LP – Polska nie łamie prawa UE.

  • Zobacz, co Trybunał nakazał Polsce

    Trybunał Sprawiedliwości UE w ramach tzw. środków tymczasowych, nakazał Polsce 27 lipca:

    1. zaprzestanie prowadzenia gospodarki leśnej w następujących siedliskach: 91D0 – bory i lasy bagienne, 91E0 – łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe oraz w drzewostanach ponadstuletnich na siedlisku grądu subkontynentalnego 9170, a także na siedliskach konkretnych gatunków wskazanych w treści postanowienia Trybunału;
    2. zaprzestanie usuwania ponadstuletnich, martwych świerków, a także wycinki drzew w ramach trzykrotnie zwiększonego w marcu 2016 roku limitu cięć.

    Od zakazu przewidział tylko jeden wyjątek: sytuację zagrożenia bezpieczeństwa publicznego. To oznacza możliwość wycięcia i powalanie suchych drzew np. w pobliżu dróg, czy szlaków komunikacyjnych, by ich upadek nie zagroził żadnej osobie.

Lasy Państwowe: „Zagrożenie czai się wszędzie”

Ale resort  środowiska i Lasy Państwowe zaznaczają też, że między nimi a Komisją Europejską jest rozbieżność w rozumieniu terminu „zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego”.

Jak to zagrożenie rozumie strona polska? Można powiedzieć – maksymalistycznie. Według Dyrektora Generalnego LP Konrada Tomaszewskiego mamy do czynienia z zagrożeniem bezpieczeństwa publicznego w zasadzie na obszarze całej Puszczy Białowieskiej. Wszędzie tam, gdzie znajdują się świerki, uschnięte w wyniku żerowania kornika drukarza. A więc nie tylko przy drogach, czy trasach turystycznych. Również w głębi lasu, gdzie np. chodzą grzybiarze, na których mogłoby spaść suche drzewo, we fragmencie lub w całości.

Niestety, nawet tak szerokie ujęcie nie wyjaśnia dlaczego drzewa są wycinane również w tych strefach ochronnych UNESCO, gdzie ciąć nie wolno.

Wizja bezpieczeństwa publicznego w ujęciu Lasów Państwowych i ministerstwa środowiska jest absurdalna.  Stosując bowiem taką logikę, w zasadzie należałoby np. wypompować wodę z Zalewu Zegrzyńskiego pod Warszawą, bo ludzie mogą się w nim utopić. Albo wyrównywać Tatry, ponieważ ludzie z nich spadają. A przynajmniej zamknąć do tych wszystkich obiektów przyrodniczych dostęp turystom, amatorom sportów wodnych i innym.



„Zginęło już dwanaście osób”

14 września 2017, podczas konferencji prasowej, dyrektora Lasów Konrada Tomaszewskiego zapytano, co się stanie, jeśli Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeknie, że obecna wycinka jednak wykracza poza zakres zapewnienia bezpieczeństwa publicznego. „Będę musiał poprosić nadleśniczych, by zakazali wstępu do lasu” – odpowiedział pan dyrektor. Bo „nie może się zgodzić na odpowiedzialność nadleśniczych od upadających drzew”.

Po czym dodał:


W tym roku mieliśmy już co najmniej kilkanaście przypadków śmierci ludzkiej od przypadkowo upadających drzew, bez silnego wiatru, w tym jeden przypadek, mówi się, że to był silny wiatr.

Konrad Tomaszewski, Lasy Państwowe - 14/09/2017

16.02.2017 Warszawa , Ministerstwo Srodowiska . Dyrektor generalny Lasow Panstwowych Konrad Tomaszewski podczas konferencji prasowej " Puszcza Bialowieska klejnotem dziedzictwa kulturowo przyrodniczego Europy " . Fot. Adam Stepien / Agencja Gazeta


zbity zegar. Szef Lasów podaje liczbę wypadków z całej Polski mówiąc o Puszczy


Wcześniej, 11 września, po wysłuchaniu przez Trybunał Sprawiedliwości przedstawicieli Polski i skarżącej ją Komisji Europejskiej, powiedział bardziej precyzjnie, że „mieliśmy już dwanaście przypadków śmiertelnych od upadających drzew”.

OKO.press zwróciło się z zapytaniem do Lasów Państwowych, ile wypadków śmiertelnych wydarzyło się w Puszczy Białowieskiej podczas obecnej gradacji kornika drukarza. Rzeczniczka prasowa Lasów Anna Malinowska odpisała, że

„dyrektorowi chodziło o ogólną ilość wypadków od upadających drzew w Polsce”. I że „odnosił się do argumentu, że nikt nigdy nie zginął od upadku drzewa”.

Powyższa odpowiedź jest manipulacją co najmniej z dwóch powodów:

  1. Dyrektor Tomaszewski mówił o wypadkach śmiertelnych w kontekście wycinki w Puszczy.
  2. Nikt nie podnosił argumentu – również aktywiści i ekologowie broniący Puszczy – że „nikt nigdy ni zginął od upadku drzewa”.

Fakty, które Pan dyrektor dobrze zna, są takie, że w Puszczy Białowieskiej doszło do  jednego wypadku śmiertelnego w tym roku.

Jeden (wątpliwy) przypadek

Stało się to pod koniec lutego 2017. Zginął pilarz pracujący przy wycince. I nie spadło na niego suche, zabite przez kornika drzewo, ale zdrowa brzoza. Lasy Państwowe potrzebowały aż 10 dni, by wymyślić przekaz dotyczący tego tragicznego wydarzenia. Tłumaczenie jest – delikatnie rzecz ujmując – mocno wątpliwe. Przytaczamy je w całości:

„Klęska kornika w Puszczy Białowieskiej doprowadziła do poważnego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi. […] Ponad 30-metrowa brzoza była zdrowa i nie miała żadnych oznak chorobowych wskazujących na potrzebę jej usunięcia. Wcześniej rosła osłonięta od wiatru przez otaczające ją świerki, niestety, z powodu ataku kornika drzewa uschły i straciły igły, zmniejszając tę osłonę” – napisano w komunikacie.

Ale nie zająknięto się ani słowem, że tego dnia panowały fatalne warunki pogodowe. Wiatr był tak silny, że turystom zabroniono wstępu do Puszczy. Ale nie odwołano pracujących w lesie drwali. Pilarz nie zginął więc przez kornika, ale przez brak przezorności osoby, która go wysłała do lasu.



Abonament na wolność słowa!

lub

Przez przelew tradycyjny lub PayPal
OKO podgrzewa dyskusję o zmianach w klimacie.
Wesprzyj nas, też chcemy przetrwać.

Dziennikarz i publicysta. W OKO.press pisze o ochronie przyrody, łowiectwie, prawach zwierząt, smogu i klimacie oraz dokonaniach komisji smoleńskiej. Stały współpracownik miesięcznika „Dzikie Życie”.


Lubisz nas?

Dołącz do społeczności OKO.press