Jednomyślna uchwała stowarzyszenia prokuratorów: Ziobro musi natychmiast ustąpić

Projekt uchwały

Nadzwyczajnego Walnego Zebrania

Członków Stowarzyszenia Prokuratorów „Lex Super Omnia”

z dnia 26 stycznia 2019 roku

w sprawie wykorzystywania prokuratury

jako narzędzia do walki politycznej

Stowarzyszenie Prokuratorów „Lex Super Omnia” stwierdza, że uchwalone w dniu 28 stycznia 2016 roku (Dz.U z dnia 15 lutego 2016 roku, poz. 177) Prawo o prokuraturze, które weszło w życie 04 marca 2016 roku - zniweczyło 6 - letni okres budowania niezależnej od władzy wykonawczej, apolitycznej prokuratury, na czele której stał wolny od bieżącej presji polityków Prokurator Generalny.

Opracowane w zaciszu gabinetów, a następnie przedłożone jako poselskie przepisy ustrojowe, nie tylko zatrzymały pozytywne zmiany w prokuraturze, odpowiadające standardom europejskim, ale cofnęły tą instytucję do zamierzchłych czasów, czyniąc ją narzędziem politycznym mającym realizować w znacznej mierze interesy partii rządzących.

Ponowna unifikacja funkcji Ministra Sprawiedliwości oraz Prokuratora Generalnego i postawienie na czele resortu sprawiedliwości szczególnej osoby, będącej aktywnym politykiem, członkiem partii politycznej, który w toku dotychczasowej działalności pokazał, iż obce są mu standardy demokratycznego państwa prawa, niezależności, obiektywizmu oraz bezstronności prokuratury — jest tego dowodem.

Zniesienie kadencyjności na stanowiskach kierowniczych i konkursów na wyższe stanowiska służbowe oznaczało odrzucenie fachowości i doświadczenia zawodowego jako kryteriów doboru kadry orzeczniczej i uznanie za jedyne i wystarczające powiązania koleżeńsko — towarzyskie i nepotyzm.

Bezprecedensowa wymiana kadrowa, zainicjowana degradacją 113 prokuratorów, a kontynuowana systemem delegacji do jednostek wyższego szczebla, jak i jednostek niższego szczebla jako quasi kara dyscyplinarna, niczym nieskrępowana możliwość odwoływania prokuratorów ze stanowisk funkcyjnych - miały na celu stworzenie posłusznej, dyspozycyjnej kadry prokuratorskiej, motywowanej rozbudowanym i niezwykle kosztownym dla budżetu Państwa systemem awansowo - nagrodowym.

Wdrożony system nadzoru w codziennej praktyce wykracza poza granice zniesionej aprobaty i zrównuje prokuratorów z raczkującymi w zawodzie asesorami.

W tak skonstruowanej bezwolnej instytucji publicznej, w której niezależność ma wymiar fasadowy - to polityk z przyznanymi mu przez ustawodawcę dużymi uprawnieniami w zakresie prowadzenia postępowań przygotowawczych, decyduje o miejscu jego prowadzenia, wszczęciu lub zaniechaniu jego wdrożenia, czasie zakończenia, jak i treści wydanych decyzji merytorycznych. Efektem instrumentalnego wpływania na bieg spraw i propagandowego wykorzystywania urzędu prokuratury dla budowania własnej pozycji politycznej jest z jednej strony inicjowanie lub podejmowanie wcześniej zakończonych postępowań dotyczących oponentów politycznych, eksponowanie spraw podejmowanych wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, występującego w obronie trójpodziału władzy i zasad demokratycznego państwa prawa, z drugiej zaś - zaniechanie lub prowadzenie w sposób długotrwały spraw wobec osób ze swojego środowiska politycznego. Jaskrawym jest również brak jednolitej reakcji ze strony organów ścigania i prokuratury na przejawy dyskryminacji, ksenofobii i towarzyszących im przejawów nienawiści, której efektem są podejmowane przez prokuratorów decyzje merytoryczne, budzące wiele kontrowersji w środowiskach prawniczych, ale przede wszystkim wśród obywateli.

Wobec niepokornych prokuratorów, jak również tych aktywnych społecznie i medialnie, propagujących zasady demokratycznego państwa prawa i wartości konstytucyjne, dyspozycyjni rzecznicy dyscyplinarni z pełną determinacją stosują środki dyscyplinujące, które mają na celu nie tylko ich zastraszenie, ale również stanowić przestrogę dla innych oskarżycieli publicznych.

Należy przypomnieć kierownictwu prokuratury, iż prokuratorzy winni działać w imieniu społeczeństwa i interesie publicznym respektując prawa i wolności obywatelskie, określone w Konstytucji i Konwencji o ochronie praw i wolności człowieka. W tym kontekście niezależność prokuratora nie jest uprawnieniem czy przywilejem przyznawanym w jego interesie, lecz stanowi gwarancję sprawiedliwego, bezstronnego i skutecznego wymiaru sprawiedliwości oraz chroni interesy publiczne i prywatne obywateli, których to dotyczy.

Projekt uchwały

Nadzwyczajnego Walnego Zebrania

Członków Stowarzyszenia Prokuratorów „Lex Super Omnia”

z dnia 26 stycznia 2019 roku

w sprawie zobowiązania zarządu do skierowania zawiadomień — w trybie Kodeksu postępowania karnego lub przepisów o odpowiedzialności dyscyplinarnej prokuratorów — o czyny polegające na nadużyciu władzy, szykanowaniu prokuratorów, członków Stowarzyszenia oraz Stowarzyszenia Prokuratorów Lex Super Omnia.

Jedną z podstawowych wolności każdego demokratycznego państwa jest prawo do zrzeszania się, które daje obywatelom możliwość jednoczenia się w ramach organizacji lub stowarzyszeń w celu prezentowania wspólnie akceptowalnych idei i poglądów oraz ich realizacji.

Wolność ta gwarantowana jest w art. 22 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, art. 11 ust. 1 Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Pełną swobodę stowarzyszania się gwarantują także r art. 58 ust. 1 Konstytucj RP, a także przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 roku Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. Nr 20, poz. 104 z późn. zm.).

Na gruncie tych regulacji, zostało powołane Stowarzyszenie Prokuratorów „Lex Super Omnia”, które stanowiło odpowiedź części środowiska prokuratorskiego na zmiany organizacyjno-prawne, wprowadzone przepisami ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze, niweczące niezależność prokuratury i prokuratorów.

Powstanie niezależnej organizacji spotkało się z nieprzychylną reakcją ze strony kierownictwa prokuratury, które korzystając z dostępnych instrumentów prawnych, inwigilowało proces jej rejestracji, a następnie systematycznie i konsekwentnie eliminowało członków oraz sympatyków Stowarzyszenia ze wszystkich gremiów.

Z ostracyzmem i niechęcią podchodzono do wszelkich inicjatyw merytorycznych Stowarzyszenia, odmawiając współpracy, milczeniem zbywając konstruktywną ocenę funkcjonowania prokuratury, aby następnie podejmować działania o charakterze dyscyplinarnym czy też quasi dyscyplinarnym, delegując prokuratorów do jednostek niższego szczebla.

Po degradacjach prokuratorów z marca i kwietnia 2016 roku rozpoczął się proces delegowania niepokornych prokuratorów, bez ich zgody, do jednostek niższego rzędu. Pierwszym wyraźnym przejawem tej formy szykan było odwołanie z delegacji do Prokuratury Krajowej, a następnie delegowanie do jednostek niższego szczebla Pani prok. Magdaleny Feist i Pani prok. Hanny Grzeszczyk z Prokuratury Regionalnej w Poznaniu. Powodem tej decyzji było oponowanie wobec polecenia przełożonych, wydanych w sprawie Prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza

Jaskrawym przykładem zastosowania guasi kary dyscyplinarnej jest Pan prok. Andrzej Piaseczny, który z osobistych pobudek został pozbawiony przez Prokuratora Krajowego Bogdana Święczkowskiego szansy powołania na stanowisko sędziego i delegowany z prokuratury okręgowej do prokuratury rejonowej. Czas pokazał, że na zawsze.

Kilku, z wielu delegowanych prokuratorów, zostało oderwanych od swoich bliskich wymagających ich codziennego, koniecznego wsparcia.

Niemal każde publiczne wystąpienie członków Stowarzyszenia Prokuratorów „Lex Super Omnia” wyjaśniane jest w trybie przepisów o odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Wobec Prezesa Zarządu Stowarzyszenia wszczęto postępowanie karne o czyn z art. 231 § 2 k.k. Znamienne było zachowanie Prokuratora Generalnego i Prokuratora Krajowego, którzy podczas konferencji prasowej w dniu 10 sierpnia 2017 roku wskazali Pana prok. Krzysztofa Parchimowicza z imienia i nazwiska, z podaniem pełnionej w Stowarzyszeniu funkcji jako osoby sprzyjającej mafii Vatowskiej. Taka postawa najwyższych przełożonych stanowiła naruszenie jego godności zawodowej, jak również miała na celu podważenie pełnionej przez niego funkcji i zdyskredytowanie całego Stowarzyszenia.

W aktualnej sytuacji politycznej, ustawa Prawo o prokuraturze jest traktowana przez kierownictwo prokuratury jako akt prawny ważniejszy od Konstytucji i stała się narzędziem ograniczania działalności Stowarzyszenia, aktywności obywatelskiej jego członków oraz ich dyscyplinowania. Z powołaniem się na przepisy tej ustawy piętnowano i ograniczono udział prokuratorów w V i VI edycji Tygodnia Konstytucyjnego.

Presja wdrażanych postępowań wyjaśniających i dyscyplinarnych ma de facto wyeliminować Stowarzyszenie z debaty publicznej, co narusza uprawnienie do wypowiadania się w sprawach publicznych, o których mowa w art. 1 Prawa o Stowarzyszeniach.

Znamiennym przykładem takiego postępowania jest zachowanie Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla łódzkiego okręgu regionalnego, polegające na przedstawieniu zarzutów dyscyplinarnych wobec trzech członków Zarządu Stowarzyszenia Prokuratorów „Lex Super Omnia” z powodu stanowiska, wyrażającego dezaprobatę wobec komunikatu o wszczęciu śledztwa o przestępstwo, jakiego dopuścić się miała sędzia orzekająca w sprawie lekarzy oskarżonych o doprowadzenie do zgonu ojca Ministra Sprawiedliwości Prokuratora Generalnego Zbigniewa Ziobry.

Należy podkreślić, iż powyższe stanowisko zostało wyrażone w imieniu Stowarzyszenia, a nie poszczególnych jego członków czy też członków jego władz.

Stowarzyszenie Prokuratorów „Lex Super Omnia” podtrzymuje ocenę o zaistniałym naruszeniu prawa przez prokuratora Prokuratury Krajowej Tomasza Janeczka delegowanego do kierowania Prokuraturą Regionalną w Katowicach.

Przedstawienie, w związku z zaprezentowanym stanowiskiem, zarzutów dyscyplinarnych członkom zarządu, Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków Stowarzyszenia odczytuje jako próbę ingerencji w funkcjonowanie legalnie działającego podmiotu-organizacji zrzeszającej wolnych obywateli Rzeczypospolitej Polskiej.

Wszczynanie postępowań dyscyplinarnych w związku z nieprzekraczającymi granic dopuszczalnej krytyki wypowiedziami, pozostaje w jaskrawej sprzeczności z międzynarodowymi standardami praw człowieka, konstytucyjnymi gwarancjami wolności słowa oraz prawem zabierania głosu w dyskursie publicznym przez członków legalnie działającego Stowarzyszenia.

Uważamy, iż inicjowanie postępowań dyscyplinarnych wobec członków Stowarzyszenia ma na celu spowodowanie tzw. efektu mrożącego w postaci pożądanych przez kierownictwo Prokuratury postaw bierności i posłuszeństwa prokuratorów wobec instrumentalnego wykorzystywania prokuratury jako narzędzia do prowadzenia bieżącej aktywności politycznej.

Stowarzyszenie Prokuratorów „Lex Super Omnia” podejmować będzie wszelkie dostępne prawem działania, celem ochrony wartości określonych w Preambule ustawy Prawo o stowarzyszeniach, tj. realizacji, gwarantowanej przepisami Konstytucji wolności zrzeszania się oraz swobody wyrażania swoich poglądów, a także domagać się - zgodnie z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka i Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych - umożliwienia nam jako obywatelom RP - równego, bez względu na przekonania, prawa czynnego uczestniczenia w życiu publicznym i wyrażania zróżnicowanych poglądów oraz realizacji indywidualnych zainteresowań.

Dlatego też domagamy się zaprzestania tego rodzaju szykan przez kierownictwo prokuratury, podważających zaufanie do sprawowanych urzędów, jak również podjęcia decyzji o zakończeniu wszczętych z naruszeniem obowiązującego prawa postępowań dyscyplinarnych.

Żądamy także wprowadzenia transparentnego systemu awansów, zaniechania korzystania z trybów szczególnych przy ich przyznawaniu przez Prokuratora Generalnego oraz całkowitego wyeliminowania nagród i rozdzielania przywilejów prokuratorom z najbliższego otoczenia lub bezkrytycznie spełniających oczekiwania kierownictwa prokuratury.

Podejmowane w tym zakresie decyzje budzą poważne zastrzeżenia w aspekcie ich zgodności z obowiązującymi regulacjami prawnymi, czego przykładem są pobierane na przestrzeni ponad 2 lat przez prokuratorów powołanych do Prokuratury Krajowej ryczałty mieszkaniowe, należne wówczas tylko prokuratorom delegowanym. Zastrzeżenia te dotyczą również umów cywilnoprawnych zawieranych z prokuratorami na wykonanie zleceń w sprawach należących do merytorycznych zadań biur i departamentów Prokuratury Krajowej. Tego rodzaju działania nie mogą spotkać się tylko z krytyką części naszego środowiska, czy też negatywną oceną medialną, lecz wymagają prawnokarnej oceny przez uprawnione do tego organy.

Z tych też powodów Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków Stowarzyszenia Prokuratorów” Lex Super Omnia” aprobując dotychczasową aktywność i działania zarządu, stanowczo sprzeciwia się tego typu praktykom stosowanym przez Prokuratora Generalnego i Prokuratora Krajowego, a nadto przypomina, że ślubowaliśmy służyć wiernie Rzeczypospolitej Polskiej, stać na straży prawa i strzec praworządności. Nie możemy, jako członkowie organizacji zrzeszającej prokuratorów, pozostać bezczynni wobec zachowań naruszających przepisy prawa.

Dlatego też Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków zobowiązuje Zarząd Stowarzyszenia do:

1. podjęcia działań zmierzających do przeanalizowania poszczególnych działań kierownictwa Prokuratury i skierowania w uzasadnionych przypadkach zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa lub deliktu dyscyplinarnego,
2. przedłożenie informacji o podjętych działaniach na najbliższym sprawozdawczym Walnym Zebraniu Członków.

Projekt uchwały

Nadzwyczajnego Walnego Zebrania

Członków Stowarzyszenia Prokuratorów „Lex Super Omnia”

z dnia 26 stycznia 2019 roku

w sprawie sytuacji materialnej urzędników

i innych pracowników prokuratury

Stowarzyszenie Prokuratorów “Lex Super Omnia” podtrzymuje stanowisko wyrażone w uchwałach Zarządu z dnia 4 października 2017 roku, 12 grudnia 2018 roku i z coraz większym zaniepokojeniem, obserwuje brak realnych działań obecnego kierownictwa Prokuratury, Ministerstwa Sprawiedliwości, przedstawicieli władzy ustawodawczej i wykonawczej, zmierzających do wypracowania systemowych rozwiązań, które faktycznie, a nie doraźnie spowodowałyby poprawę sytuacji materialnej urzędników i innych pracowników powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury.

Liczba i charakter wpływających do prokuratur spraw wymusza wykonywanie zwiększonej ilości niezbędnych czynności administracyjnych, technicznych i organizacyjnych. Zaniechanie ich realizacji może realnie wpływać na prowadzone postępowania przygotowawcze, w sposób znaczący je spowalniać lub w niektórych sytuacjach wręcz skutecznie hamować. Mamy świadomość, iż bez sprawnie, profesjonalnie działającego korpusu urzędników, wysiłek prokuratorów i wszystkich osób zaangażowanych w prowadzenie postępowań przygotowawczych nie będzie skuteczny.

Tymczasem za ciężką, odpowiedzialną i ważną z punktu widzenia sprawnego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości pracę, otrzymują wynagrodzenia uwłaczające godności i etosowi zawodu urzędnika prokuratury, co skutkuje rezygnowaniem ze służby wykwalifikowanych pracowników z długoletnim stażem. Przy obecnych warunkach płacowych, zastąpienie ich osobami kompetentnymi i dobrze wykształconymi, będzie bardzo trudne, a wręcz niemożliwe.

Aktualne kierownictwo Prokuratury, zdaje się w dalszym ciągu nie dostrzegać powagi i dramatyzmu sytuacji. Nie rozwiąże jej okazjonalne przyznawanie nagród części kadry urzędniczej, wyróżniając w sposób dowolny i uznaniowy jednych, innych w ten sposób piętnując. Zapomina również, że codzienna praca i zaangażowanie urzędników i pracowników prokuratury nie tylko wpływa na sprawność prowadzonych postępowań, ale również kształtuje wizerunek prokuratury w społeczeństwie.

Członkowie Stowarzyszenia Prokuratorów „Lex Super Omnia” zauważają także, iż urzędnicy i inni pracownicy prokuratury są obecnie faktycznie pozbawieni realnej, związkowej reprezentacji, mogącej skutecznie walczyć o ich słuszne postulaty płacowe. Nie chcemy ingerować w sprawy kadrowe związku zawodowego. Dostrzegamy jednak nadreprezentację w jego władzach grupy prokuratorów, niezdolnych do sporu z decydentami i osiągających korzyści zawodowe oraz finansowe, pod pretekstem zabiegania o interesy pracowników prokuratorów.

Przeznaczenie znacznych środków finansowych na rozbudowany system awansowo-nagrodowy, dodatki specjalne dla prokuratorów, ryczałty mieszkaniowe, podróże służbowe czy też zakup niezwykle kosztownej nowej siedziby prokuratury - budzi frustrację i zgorzknienie wśród urzędników i pracowników prokuratury.

Skoncentrowanie niezadowolenia pracowników na osobie Prezesa Rady Ministrów pomija fakt, że to Prokurator Generalny jest głównym dysponentem części budżetu państwa odpowiadającego prokuraturze i to on dokonuje podziału określonych w ustawie budżetowej środków przeznaczonych na wydatki bieżące, w tym na wynagrodzenia. Nie zauważa się także, że w latach 2017 i 2018 budżet prokuratury był o ponad 500 milionów złotych wyższy niż w 2015 roku, a w ustawie budżetowej na 2019 rok różnica ta wynosi już ponad 700 milinów złotych. W tym kontekście zasadnym jest wniosek, iż są realne możliwości znacznego zwiększenia wynagrodzeń dla urzędników i innych pracowników prokuratury.

Popierając zatem, po raz kolejny, słuszne postulaty płacowe urzędników i innych pracowników prokuratury, apelujemy do kierownictwa prokuratury, Ministerstwa Sprawiedliwości, a w dalszej kolejności także przedstawicieli władzy ustawodawczej i wykonawczej o podjęcia realnych, a nie pozorowanych działań, zmierzających do wypracowania systemowych rozwiązań, które w nieodległej perspektywie czasowej doprowadzą do podniesienia poziomu wynagrodzeń i stworzenia zobiektywizowanego, realnego i efektywnego mechanizmu ich waloryzacji. Jedynie osiągnięcie takiego celu pozwoli na prawidłowe wykonywanie czynności w jednostkach prokuratury przez wysoko wykwalifikowaną i profesjonalną kadrę urzędniczą oraz realizację ustawowych zadań prokuratury.