Nie tylko cukrzyca i otyłość. Co naprawdę potrafią te leki?
Miały pomagać w cukrzycy typu 2. Potem zmieniły leczenie otyłości. Dziś leki GLP-1 sprawdza się w chorobach serca, nerek, wątroby, bezdechu sennym, demencji, a nawet w leczeniu uzależnień. Gdzie są ich granice?
Ta historia mogłaby zacząć się jak kadr z filmu Quentina Tarantino. Pustynia. Upał. Cisza, w której wszystko wydaje się stać w miejscu. I nagle ona: heloderma arizońska. Powolna, ciężka, trochę niezgrabna, ale na swój sposób dostojna. Przemyka przez kadr i znika między kaktusami.
Na pierwszy rzut oka nie ma tu materiału na przełom w medycynie. A jednak właśnie ślina tego gada pomogła otworzyć drogę do leków GLP-1. Naukowcy znaleźli w niej substancję podobną do ludzkiego hormonu regulującego wydzielanie insuliny, apetyt i tempo opróżniania żołądka. Miała jedną ważną przewagę: działała dłużej niż naturalny GLP-1.

Komentarze