Antoni Macierewicz i jego eksperci powtarzają, że Tu-154M nie mógł w wyniku zderzenia z ziemią rozpaść się na 60 tys. kawałków, ponieważ po zamachu na Boeinga 747 nad Lockerbie znaleziono zaledwie 10 tysięcy fragmentów. Tyle, że w Szkocji zebrano ich aż cztery miliony (!), z których 10 tys. posłużyło głównie do rekonstrukcji kadłuba

Brak dowodów na zamach Antoni Macierewicz i jego naukowcy zastępują rozumowaniem: „To nie mógł być wypadek, ponieważ…” oraz „Musiało dojść do eksplozji, , ponieważ….”. Jednym z wariantów tego rozumowania jest porównanie zniszczeń ze Smoleńska do skutków eksplozji nad Lockierbie, która była przyczyną śmierci 270 osób – 243 pasażerów, 16 członków załogi i 11 osób na ziemi.

Na posiedzeniu komisji obrony 21 października 2016 r. poseł Krzysztof Zaremba (PiS) uznał za oczywiste, że w Smoleńsku doszło do wybuchu. Jednym z jego argumentów było porównanie katastrofy Tupolewa z atakiem terrorystycznym errorystycznym atakiem na Boeinga 747 21 grudnia 1988 roku.


A propos wybuchów. Boieng 747 nad Lockerby, o ile pamiętam, pan przewodniczący mnie poprawi, 10-11-tys. kawałków (Berczynski potakuje), a szacunki naszego tupolewa to 63, niech będzie zaniżone, 60 tys. części, a tamten spadał z 9,5 tys. m., po wybuchu

Krzysztof Zaremba, Wypowiedź na komisji obrony - 21/10/2016

01.12.2014 Szczecin , Sejmik Wojewodztwa Zachodniopomorskiego . Radny Krzysztof Zaremba (l) podczas pierwszej sesji Sejmiku Wojewodztwa Zachodniopomorskiego kadencji 2014 - 2018 . Fot. Cezary Aszkielowicz / Agencja Gazeta


fałsz. W Lockerby służby zebrały 4 miliony fragmentów samolotu


To porównanie pojawiło się po raz pierwszy w artykule tygodnika wSieci 27 stycznia 2014 r. i do dziś służy zwolennikom teorii zamachu za „dowód”, że katastrofa w Smoleńsku nie mogła być wypadkiem.


apel4


Co znaleźli archeologowie w Smoleńsku

Tygodnik wSieci opisując badania w Smoleńsku korzystał z tzw. raportu archeologów (Instytutu Archeologii i Etnologii PAN) sporządzonym po dwutygodniowych badaniach miejsca katastrofy w październiku 2010 roku, przeprowadzonych na zamówienie Prokuratury Wojskowej. Na miejscu obecni byli także rosyjscy śledczy, a raport wspomina o „życzliwości z obu stron”.

Dziewięcioro archeologów wspomaganych przez kilku techników zlokalizowało ok. 30 tys. „znalezisk rzeczywistych i prawdopodobnych”. Dokładniej – znalezisk było 10 tys. 20 tys. stanowiły „sygnały detekcji” wykrywaczami metalu do głębokości 20 cm. 66 proc. znalezisk stanowiły części samolotu, resztę fragmenty wyposażenia (8 proc.) i rzeczy osobiste pasażerów (6 proc.), aż 20 proc. zostało uznanych za „nieokreślone, ale najprawdopodobniej związane z katastrofą”.

W raporcie pojawia się też liczba 60 tys. To „prawdopodobne znaleziska znajdujące się w ziemi” do głębokości 60 cm. Liczba ta powstała jako proste mnożenie szacunku wskazań wykrywaczami metalu do 20 cm.  W publikacjach prawicowych mediów pojawiają się te dwie liczby: 30 tys. i 60 tys. fragmentów.

Tymczasem rzeczywiście znaleziono 10 tys. kawałków, 20 tys. wykryto i uznano za „prawdopodobne”, a dodatkowe 40 tys. dodano rozumując przez analogię. Razem daje to nawet 70 tys. fragmentów.



Lockerbie w wersji 10 tysięcy

Opierając się na tych wyliczeniach wSieci pisało: „(…) Gdyby dołożyć wszystko, co znajduje się (i może znajdować, a co nie zostało jeszcze wydobyte) w ziemi, mielibyśmy pełny obraz zniszczeń, do jakich nie doszło w żadnej katastrofie lotniczej spowodowanej inną przyczyną niż wybuch na pokładzie. (…) nawet nad Lockerbie, gdzie w 1988 r. na wysokości 9 km zdetonowano bombę, liczba odłamków była mniejsza. Przez kilka miesięcy ponad tysiąc osób wyzbierało (z niezwykłą skrupulatnością, wszak na przyczynę tragedii naprowadziła blaszka o wymiarach 2×2 cm!) ponad 10 tys. elementów. To co najmniej dwukrotnie mniej niż w przypadku polskiego TU-154M”.

Naiwność tego wyliczenia jest uderzająca. Gdyby szukało „przez kilka miesięcy ponad tysiąc osób”, a znalazłoby tylko 10 tys. elementów, oznaczałoby, że każdy z poszukiwaczy znajdywał… dwa-trzy kawałki miesięcznie.

Szczątków samolotu szukano na powierzchni 2188 kilometrów kwadratowych, gdzie –  Salon24  „prawie każdy centymetr stał się obiektem rygorystycznej akcji poszukiwawczej (niewielkie szczątki samolotu znajdowano nawet w odległości 130 km od Lockerbie)”. Wersja „10 tysięcy” oznaczałaby, że na każdym kilometrze kwadratowym znajdywano średnio pięć fragmentów, co przypomina skuteczność poszukiwania rzymskich monet.



Macierewicz: nie ma wybuchu bez odłamków

Już w dniu publikacji wSieci Antoni Macierewicz ogłosił, nie pierwszy i ostatni raz, że sprawa została ostatecznie rozstrzygnięta


Zgodnie ze wspólną opinią znawców problematyki te tysiące odłamków, niektóre wielkości dłoni, świadczą o eksplozji. Nie ma odłamków bez eksplozji. Samolot rozpadał się w powietrzu na dziesiątki tysięcy fragmentów przed miejscem gdzie stała brzoza

Antoni Macierewicz, konferencja prasowa - 27/01/2014

fot. Slawomir Kaminski / Agencja Gazeta


fałsz. Są odłamki bez eksplozji. A przed brzozą znaleziono ich jeden lub dwa


„Badania archeologów potwierdzają w pełni analizy, które przeprowadzał [nasz] zespół parlamentarny” – Macierewicz przypomniał, że już rok wcześniej pokazywał zdjęcie, na którym widać „jak gigantyczna liczba drobnych odłamków była skutkiem tamtego dramatu”.  Ostatecznie dowiedzieliśmy się – konkludował – „jak samolot rozpadał się w powietrzu na dziesiątki tysięcy małych fragmentów,  jeszcze przed miejscem,  gdzie stała brzoza i jeszcze przed miejscem, gdzie dotknął ziemi”.

Nawiasem mówiąc tych kawałków samolotu znalezionych PRZED brzozą, które stanowią inny ulubiony dowód Macierewicza, było – w raporcie Millera, rzecz jasna – dwa, w tym jeden niepewny. Kawałek/kawałki oderwały się od samolotu, który czterokrotnie zahaczał o inne drzewa nim uderzył skrzydłem w brzozę.



Berczyński: coś za dużo tych odłamków


Dlatego na przykład ja podjąłem się pracy w tej komisji, bo jestem przekonanym, że to nie jest możliwe: upadek z takiej wysokości, z taką prędkością, a samolot rozbił się na ponad 60 tys. kawałków

Wacław Berczyński, TVP Info "Cztery strony" - 21/10/2016

Fot . Slawomir Kaminski / Agencja Gazeta


fałsz. Fałsz. To jest możliwe a nawet typowe


Przewodniczący podkomisji Macierewicza Wacław Berczyński w TVP Info rozwinął swoje poglądy na smoleńską katastrofę. Jego zdaniem do wysokości 20 metrów samolot był w całości, „przeleciał nad brzozą, o której się tyle mówi” (zaskakujące, bo  wydawało się, że komisja Macierewicza już pogodziła się z brzozą), a „nawet jeżeli wcześniej zahaczał o drzewa to mają one średnicę 10 cm”. Berczyński pokazał gestem, jakie cienkie były te drzewa.

„Samolot z taką prędkością, o takiej masie, nie rozpada się po zahaczeniu o takie drzewka”.

Mimo nacisków dziennikarza TVP Info Berczyński nie użył jednak słowa „wybuch”.

Lockerbie i cztery miliony fragmentów

Liczba 10 tys. pozostałości znalezionych w okolicach Lockerbie rzeczywiście pojawia się na niektórych stronach Wikipedii, a także w artykule szkockiego dziennika z 2007 roku. To wynik banalnego nieporozumienia: tyle części zostało na tyle zidentyfikowanych, że posłużyły do dalszych analiz i rekonstrukcji samolotu. Resztę opisywano i gromadzono w workach.

W bardziej rozbudowanym haśle Wikipedii „Pan Am Flight 103” można przeczytać, że w sumie zebrano cztery miliony różnego rodzaju szczątków (pieces of wreckage), które zostały zarejestrowane w pamięci komputerów. Spośród nich 10 tys. posłużyło do dalszej analizy i rekonstrukcji wraku, najpierw dwuwymiarowej a potem trójwymiarowej. Chodziło o dokładne odtworzenie, gdzie nastąpił wybuch i jakie wywołał skutki.

  • Zobacz cytat po angielsku

    The initial investigation into the crash site by Dumfries and Galloway Constabulary involved many helicopter surveys, satellite imaging, and a search of the area by police and soldiers. The wreckage of the crash was scattered over 2,000 square kilometres and AAIB investigators were confronted by a massive jigsaw puzzle in trying to piece the plane back together. In total 4 million pieces of wreckage were collected and registered on computer files. More than 10,000 pieces of debris were retrieved, tagged and entered into a computer tracking system.

Liczba 4 mln pada też w Raporcie National Geographic.

  • Zobacz cytat

    When a plane crashes in the UK it immediately comes under the jurisdiction of The Air Accidents Investigation Branch (AAIB), which is responsible for the investigation of civil aircraft accidents and serious incidents within the UK. An AAIB team arrived on the site the night of the crash and an investigation begun. The wreckage of the crash was scattered over 2,000 square kilometres and AAIB investigators were confronted by a massive jigsaw puzzle in trying to piece the plane back together. In total 4 million pieces of wreckage were collected and registered on computer files

Renomowany „The Guardian” pisze, że w Longtown, 32 km od Lockerbie,

zgromadzono i zarejestrowano cztery miliony znalezisk. „Każdy fragment, który dało się zidentyfikować został umieszczony w odpowiednim miejscu i w ten sposób stopniowo powstawał dwuwymiarowy model samolotu”

  • Zobacz cytat z The Guardian

    The work of the AAIB was similar to a giant puzzle. The investigators took over a hall in the munitions depot, which was located 32km from Lockerbie. Everything that was found was gathered at Longtown – in all about four million pieces of wreckage. Each was registered on a computer and, if it could be identified, was placed carefully so that gradually a two-dimensional version of the airplane and its contents took form. 

Encyklopedia terroryzmu wydawnictwa SAGE pisze, że śledztwo po Lockerby trwało trzy lata: „Śledczy zbadali 4 miliony pozostałości w tym 15 tys. rzeczy osobistych”.

Trwający kilkadziesiąt sekund proces rozpadu samolotu w powietrzu został zrekonsturowany w formie animacji w niemieckim dokumencie z 2008, wyprodukowanym przez ZDF.

Jak rozbijają się samoloty

Oficjalny raport o przebiegu i przyczynach katastrofy w Lockerbie opisuje gigantyczną akcję zbierania szczątków tragedii, ale nie pada żadna ich liczba. Podobnie jest w innych raportach z katastrof lotniczych (także komisji Millera).

Najwyraźniej liczba znalezionych fragmentów nie jest uznawana za istotną dla wyjaśnienia sprawy i to nawet wtedy, gdy dochodzi do zamachów czy ataków rakietowych, jak w przypadku zestrzelenia boeinga 777 Malaysia Airlines w lipcu 2014 w obwodzie donieckim.

Kluczowe jest wtedy znalezienie fragmentów, które bezpośrednio ucierpiały od wybuchu, odkrycie śladów materiałów wybuchowych i opisanie zniszczeń.

Liczba czterech milionów szczątków w Lockerbie (samolotu, wyposażenia, rzeczy osobistych) nie jest aż tak zaskakująca. Jak zwraca uwagę Maciej Lasek, do września 2016 przewodniczący Państwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych, który prowadził badania 120 wypadków i poważnych incydentów lotniczych, liczba kilkudziesięciu tysięcy pozostałości „nie jest aż tak duża”, zwłaszcza, że obejmuje fragmenty wyposażenia samolotu (w tym porcelanową zastawę).

Według raportu kanadyjskiej komisji badania wypadków lotniczych, po katastrofie samolotu MD-11, który rozbił się w wodach Atlantyku we wrześniu 1998 roku z oceanu wyłowiono około dwa miliony fragmentów.

  • Fragment raportu po angielsku

    An estimated 2 million pieces of debris were recovered and brought ashore for inspection at a secure handling facility in a marine industrial park at Sheet Harbour, where small material was hand inspected by teams of RCMP officers looking for human remains, personal effects, and valuables from the aircraft’s cargo hold. The material was then transported to CFB Shearwater, where it was assembled and inspected by over 350 investigators from multiple organizations, such as the Transportation Safety Board of Canada, U.S. National Transportation Safety Board, U.S. Federal Aviation Authority (FAA), Air Accidents Investigation Branch, Boeing, Pratt & Whitney, and Swissair.

Amerykańscy śledczy, badający katastrofę lotu TWA 800 z 1996 r., przebadali pod kątem materiałów wybuchowych ponad milion części wraku wydobytych z dna morza.

„Każdy wypadek jest inny – tłumaczy Edward Łojek, ekspert tzw. zespołu Laska – porównywanie liczby odłamków nie ma większego sensu, liczą się twarde dowody, które wskazują, co się naprawdę stało”.



Piotr Lipiec: samolot to nie czołg

Piotr Lipiec, inny członek tzw. zespołu Laska, inżynier gruntownie wykształcony i przeszkolony także w najlepszych zagranicznych ośrodkach

  • Zobacz jakich

    Southern California Safety Institute, Safety Management Systems in Aviation (w Cranfield University oraz w IATA w Paryżu), Project Management, Control and Monitoring (IATA Singapur i Genewa)

w rozmowie z OKO.press zwraca uwagę, że prezydencki tupolew poruszał się z dużą prędkością 70 m/sek (250 km/godz.), z której tylko „trochę wytracił wykonując beczkę”. Uderzając w ziemię zahaczał o drzewa i krzaki, co dodatkowo rozrywało poszycie”. Impet uderzenia był tak duży, że centropłat poleciał 140 m do przodu. „Samolot to nie czołg – tłumaczy Lipiec – w dodatku uderzył o ziemię najsłabsza częścią – sufitem z cienkiej blachy, a nie podłogą, która jest najtrwalsza. Pasażerowie zostali dosłownie zmasakrowani, roztarci przez to uderzenie”.



Widok pola wypadku w Smoleńsku jest według Lipca typowy, nawet małe, lekkie samoloty po katastrofie rozpadają się na masę fragmentów.

Tuż po wypadku polscy eksperci razem ze specjalistami z Rosji zebrali większe fragmenty i zrobili tzw. obrysówkę na płycie lotniska prowizorycznie odtwarzając kształt samolotu. Z polskiej strony pracowało nad tym 18 osób do 23 kwietnia 2010 r. Dokonali też przeglądu innych elementów samolotu i jego wyposażenia. „W takim przypadku jak smoleński nie wykonuje się rekonstrukcji całego samolotu, bo nie było żadnych poszlak, że doszło do wybuchu czy ataku na samolot” – powiedział OKO.press inż. Lipiec.

PS. Dziękujemy czytelnikowi OKO.press, Maciejowi Kęckiemu z Warszawy za zwrócenie uwagi na wypowiedź posła Zaremby.


Abonament na wolność słowa

Naczelny OKO.press. Redaktor podziemnego „Tygodnika Mazowsze” (1982–1989), przy Okrągłym Stole sekretarz Bronisława Geremka. Współzakładał „Wyborczą”, jej wicenaczelny (1995–2010). Współtworzył akcje: „Rodzić po ludzku”, „Szkoła z klasą”, „Polska biega”. Autor książek "Psychologiczna analiza rewolucji społecznej", "Zakazane miłości. Seksualność i inne tabu" (z Martą Konarzewską); "Pociąg osobowy".


Lubisz nas?

Dołącz do społeczności OKO.press