„Lewica chce, by praca była wydajna i dobrze opłacana, ale możliwie krótko. Nie możemy konkurować wiecznie niskimi kosztami pracy. Lewica chce stopniowego skrócenia czasu pracy, by pod koniec najbliższej kadencji obowiązywał 35-godzinny tydzień pracy. Chcemy to wprowadzić stopniowo, płynnie, by nie odbyło się to ze szkodą dla zakładów pracy i wysokości wynagrodzeń” – mówił Adrian Zandberg w Gliwicach.

„Musimy wykorzystać olbrzymi ludzki potencjał. Od tego, co ludzie mają w głowach będzie zależeć to, jak konkurencyjna będzie polska gospodarka” – podkreślał jeden z liderów Lewicy dodając, że Polska powinna zwiększyć finansowanie nauki do 3 proc. PKB.

Wsparcie dla pomysłu 35-godzinnego tygodnia pracy deklarował również lider Platformy Obywatelskiej Donald Tusk. „Do wyborów będziemy mieli przygotowany precyzyjny projekt pilotażu na czterodniowy tydzień pracy” – mówił w zeszłym roku, choć widocznie porzucił te plany. „To dobry moment na tę debatę, bo w Polsce od lat rosną pensje i produktywność pracy, a wciąż pracujemy tyle samo. Zmiana jest nieuchronna” — pisał Jakub Szymczak w OKO.press.

„Zmiana wpisuje się w historyczny trend — im społeczeństwa stawały się zamożniejsze, tym bardziej skracały czas pracy. Było tak samo i na ziemiach polskich, chociaż — jako że byliśmy zawsze od Zachodu biedniejsi — skracaliśmy czas pracy wyraźnie później (także i dziś Polacy należą do najdłużej pracujących narodów w Europie)” – wyjaśniał na naszych łamach Adam Leszczyński.

Przeczytaj także: