„Policja zaczęła brutalnie nas atakować i niszczyć namioty”. Relacja z Madrytu
Dla Isi strajk jest częścią walki o możliwość samodzielnego życia. Jak mówiła podczas demonstracji, chciałaby wyprowadzić się z domu rodzinnego, ale nawet pracując na dwa etaty, nie byłaby w stanie opłacić wynajmu. To doświadczenie, z którym – jak podkreślali uczestnicy protestów – mierzy się dziś większość młodych mieszkańców Madrytu.
11 listopada w całej Hiszpanii odbył się ogólnokrajowy strajk generalny – pierwszy od 2012 roku. Według szacunków związków zawodowych wzięły w nim udział około cztery miliony osób. Organizowano pikiety i demonstracje, zakłócając funkcjonowanie transportu i zakładów pracy. Wśród głównych postulatów znalazły się sprzeciw wobec gwałtownie rosnących cen mieszkań oraz żądanie poprawy warunków życia.
Strajk zorganizowały największe centrale związkowe – CCOO i UGT – przy wsparciu mniejszych związków oraz organizacji lokatorskich. Impuls do mobilizacji wyszedł jednak z ruchu lokatorskiego, który od tygodni protestował przeciwko kryzysowi mieszkaniowemu.
Skalę problemu pokazują dane UGT Madrid. Według badania opublikowanych w październiku 2026 roku ponad 38 proc. ankietowanych w Madrycie, na pewnym etapie życia obawiało się utraty dachu nad głową. The dane również podają, że 22 proc. ankietowanych członków związku wynajmujących mieszkania przeznacza na czynsz ponad połowę zarobków.
Komentarze