Jak bardzo się spóźniliśmy? Nowy rezerwat, Dolina Rzeki Małej pod Konstancinem, wysycha na wiór
Dziczejący teren, królestwo bobrów, szlak zwierzęcych migracji doczekał się ochrony. Dolina Rzeki Małej na Mazowszu pod koniec sierpnia stała się rezerwatem, ale jej miłośnik i obrońca Daniel Petryczkiewicz pyta: „Czy to nie za późno?”. W rzece już trzeci rok z rzędu nie ma wody.
Od dwóch lat trwa boom na rezerwaty. Po zastoju w czasie rządów PiS, od 2024 roku powołano już 200 nowych rezerwatów. Dwusetny powstał na Mazowszu – to Dolina Rzeki Małej w sercu Chojnowskiego Parku Krajobrazowego. „Ten obszar odgrywa kluczową rolę w ochronie unikatowych siedlisk, takich jak torfowiska, olsy i łęgi, będące ostoją wielu chronionych gatunków ptaków i roślin” – mówił Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska Piotr Otawski.
Po wielkiej fecie z okazji otwarcia rezerwatu Daniel Petryczkiewicz, fotograf i aktywista, pokazuje mi zdjęcia z Doliny. Widać na nich wysuszoną na wiór, popękaną ziemię. „Moje uczucia dziś — między euforią a smutkiem — wynikają z tego, że owszem, zaczęliśmy chronić teren Doliny, ale wody to do niej nie wróci” – napisał na Facebooku. Petryczkiewicz zna Dolinę Małej jak nikt inny. Przemierza ją niemal codziennie, dokumentując postępującą suszę. O rzece napisał książkę „Mała historia znikania. Opowieść o rzece”.

Komentarze