W Stanach się udało. A gdyby tak w Polsce rozebrać zapory na rzekach?
W historii największego w historii USA projektu renaturyzacji rzeki role drugoplanowe odegrali Arnold Schwarzenegger, Warren Buffet czy Deeb Haaland. Celebrytką stała się rzeka Klamath, a na pierwszym planie płyną łososie nazywane „czawyczami”.
Latem 2026 roku — z okazji 250-lecia Stanów Zjednoczonych — magazyn „Smithsonian” uznał Aldo Leopolda za jednego z najbardziej wpływowych myślicieli historii amerykańskiej ekologii. W książce „Zapiski z piaszczystej krainy” Leopold pisał: „Może nasze wnuki, nigdy w życiu nie widząc dzikiej rzeki, nigdy też nie odczują braku szansy wypłynięcia swym canoe na śpiewne wody”.
W USA książka ta ukazała się w 1949 roku, gdy Amerykanie byli w zasadzie dopiero w połowie drogi, jeśli chodzi o przegradzanie rzek urządzeniami hydrotechnicznymi, jak lubią je nazywać projektanci i konstruktorzy. Dziś możemy się tylko o to spierać, ale być może film dokumentalny „DamNation” z 2014 roku (co ciekawe wyprodukowany przez zaangażowaną ekologicznie firmę odzieżową Patagonia) mógł być jednym z punktów zwrotnych w historii zapór na amerykańskich rzekach. Opowiada o tym, jak w USA zabetonowano rzeki. Pod koniec pojawia się jednak kilka taktów niosących nadzieję na ich uwolnienie.

Komentarze