Kaczyński i Nawrocki chcą nie polexitu lecz UExitu. Eurobarometr ostrzega, że to się może spodobać

IBRiS dla Polsat News 13-15 marca:. Ocena weta prezydenta: pozytywna 57 proc., negatywna 34 proc.;

IBRIS dla Rzeczpospolitej 13-14 marca: „Czy Pana/i zdaniem, niezależnie od weta prezydenta, rząd powinien i tak realizować unijny program SAFE?” Tak: 47 proc., Nie: 44 proc.

US by IBRIS dla WP.pl 13-15 marca: "Prezydent Karol Nawrocki zawetował ustawę wdrażającą unijny program pożyczek na obronność i bezpieczeństwo (tzw. program SAFE). Jak ocenia pan/pani tę decyzję prezydenta? Pozytywnie – 52 proc., negatywnie 40 proc.

IBRIS dla Radia Zet, 13-14 marca L „Czy sprzeciw N. jest zgodny z interesem Polski?” Nie: 52.5 proc., Tak: 38 proc.

CBOS dla DGP, 9-11 marca, „Program SAFE będzie dla Polski” korzystny – 43 proc., niekorzystny – 39 proc.

Antoni Dudek tłumaczył w „Kropce nad i” TVN24: „Nawrocki jest jednym z tych polityków, którzy przygotowują – świadomie lub nie, nie wiem do końca – polexit. Jeśli tego typu narracja się będzie potęgowała, dojdzie do tego na przełomie tej i następnej dekady”.

Czyli za 3-4 lata. Poza Braunem „reszta polskiej prawicy się kryguje. Patrzą na sondaże i widzą, że gdyby wystąpili wprost z hasłem polexitu, to straciliby część poparcia. Więc wolą mówić, że Unia musi być inna, taka, jak my chcemy. Tylko nie potrafią pokazać, jak ta Unia ma być”.

1.

Wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony stanowi integralną część wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Zapewnia Unii zdolność operacyjną opartą na środkach cywilnych i wojskowych.

Unia może z nich korzystać w przeprowadzanych poza Unią misjach utrzymania pokoju, zapobiegania konfliktom i wzmacniania międzynarodowego bezpieczeństwa, zgodnie z zasadami Karty Narodów Zjednoczonych.

Zadania te są wykonywane w oparciu o zdolności, jakie zapewniają Państwa Członkowskie.

2.

Wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony obejmuje stopniowe określanie wspólnej polityki obronnej Unii. Doprowadzi ona do stworzenia wspólnej obrony, jeżeli Rada Europejska, stanowiąc jednomyślnie, tak zadecyduje.

W takim przypadku Rada Europejska zaleca Państwom Członkowskim przyjęcie stosownej decyzji zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.

Polityka Unii w rozumieniu niniejszej sekcji nie uchybia specyficznemu charakterowi polityki bezpieczeństwa i obronnej niektórych Państw Członkowskich.

Szanuje ona wynikające z Traktatu Północnoatlantyckiego zobowiązania Państw Członkowskich, które uważają, że ich wspólna obrona jest wykonywana w ramach Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) oraz jest zgodna z przyjętą w tych ramach wspólną polityką bezpieczeństwa i obronną.

3.

Państwa Członkowskie, w celu realizacji wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, oddają do dyspozycji Unii swoje zdolności cywilne i wojskowe, aby przyczynić się do osiągnięcia celów określonych przez Radę.

Państwa Członkowskie wspólnie powołujące siły wielonarodowe mogą również przekazać je do dyspozycji wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony.

Państwa Członkowskie zobowiązują się do stopniowej poprawy swoich zdolności wojskowych.

Agencja do spraw Rozwoju Zdolności Obronnych, Badań, Zakupów i Uzbrojenia (zwana dalej „Europejską Agencją Obrony”) określa wymogi operacyjne, wspiera środki ich realizacji, przyczynia się do określania i, w stosownych przypadkach, wprowadzania w życie wszelkich użytecznych środków wzmacniających bazę przemysłową i technologiczną sektora obrony, bierze udział w określaniu europejskiej polityki w zakresie zdolności i uzbrojenia oraz wspomaga Radę w ocenie poprawy zdolności wojskowych.

4.

Decyzje dotyczące wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, w tym decyzje w sprawie podjęcia misji, o których mowa w niniejszym artykule, są przyjmowane przez Radę stanowiącą jednomyślnie na wniosek wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa lub z inicjatywy Państwa Członkowskiego. Wysoki przedstawiciel może zaproponować, w stosownych przypadkach wspólnie z Komisją, użycie zarówno środków krajowych, jak i instrumentów Unii.

5.

W celu ochrony wartości Unii i służenia jej interesom Rada może powierzyć wykonanie danej misji, w ramach Unii, grupie Państw Członkowskich. Wykonanie takiej misji reguluje artykuł 44.

6.

Państwa Członkowskie, które spełniają wyższe kryteria zdolności wojskowej i które zaciągnęły w tej dziedzinie dalej idące zobowiązania mając na względzie najbardziej wymagające misje, ustanawiają stałą współpracę strukturalną w ramach Unii. Współpracę tę reguluje artykuł 46. Nie narusza ona postanowień artykułu 43.

7.

W przypadku gdy jakiekolwiek Państwo Członkowskie stanie się ofiarą zbrojnej agresji na jego terytorium, pozostałe Państwa Członkowskie mają w stosunku do niego obowiązek udzielenia pomocy i wsparcia przy zastosowaniu wszelkich dostępnych im środków, zgodnie z artykułem 51 Karty Narodów Zjednoczonych.

Nie ma to wpływu na szczególny charakter polityki bezpieczeństwa i obrony niektórych Państw Członkowskich.

Zobowiązania i współpraca w tej dziedzinie pozostają zgodne ze zobowiązaniami zaciągniętymi w ramach Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, która dla państw będących jej członkami pozostaje podstawą ich zbiorowej obrony i forum dla jej wykonywania.

Wersal, 11 marca 2022 r.

Nieformalne posiedzenie szefów państw lub rządów

Deklaracja wersalska 10-11 marca 2022 r.

1. Dwa tygodnie temu Rosja ponownie sprowadziła wojnę do Europy. Niczym niesprowokowana i nieuzasadniona agresja wojskowa Rosji na Ukrainę rażąco narusza prawo międzynarodowe i zasady Karty Narodów Zjednoczonych oraz zagraża bezpieczeństwu i stabilności w Europie i na świecie. Powoduje niedające się opisać cierpienie ludności ukraińskiej. Rosja, wraz z będącą współsprawcą Białorusią, ponoszą pełną odpowiedzialność za tę agresję, a winni odpowiedzą za swoje zbrodnie, w tym za ataki bez rozróżnienia skierowane przeciw ludności cywilnej i obiektom cywilnym. W tym względzie z zadowoleniem przyjmujemy decyzję prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego o wszczęciu dochodzenia. Wzywamy do natychmiastowego zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony obiektów jądrowych Ukrainy przy wsparciu Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej. Żądamy, by Rosja niezwłocznie i bezwarunkowo zaprzestała działań wojskowych i wycofała wszystkie siły i sprzęt wojskowy z całego terytorium Ukrainy oraz by w pełni respektowała integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy w ramach jej granic uznanych przez społeczność międzynarodową.
2. Wyrażamy uznanie dla narodu ukraińskiego za odwagę w obronie swojego kraju oraz wartości, które podzielamy: wolności i demokracji. Nie pozostawimy Ukraińców samym sobie. UE i jej państwa członkowskie będą nadal zapewniać skoordynowane wsparcie polityczne, finansowe, materialne i humanitarne. Jesteśmy zdecydowani udzielić wsparcia na rzecz odbudowy demokratycznej Ukrainy po tym, jak zakończy się rosyjska agresja. Jesteśmy zdeterminowani, by jeszcze bardziej zwiększyć presję na Rosję i Białoruś. Przyjęliśmy istotne sankcje i jesteśmy gotowi szybko wprowadzić kolejne sankcje.
3. Niezliczone rzesze ludzi uciekają przed wojną w Ukrainie. Oferujemy tymczasową ochronę wszystkim uchodźcom wojennym z Ukrainy. Wyrażamy uznanie dla krajów europejskich, zwłaszcza tych sąsiadujących z Ukrainą, za okazanie ogromnej solidarności w przyjmowaniu ukraińskich uchodźców wojennych. UE i jej państwa członkowskie będą nadal okazywać solidarność i zapewniać humanitarne, medyczne i finansowe wsparcie wszystkim uchodźcom i państwom ich przyjmującym. Apelujemy o niezwłoczne udostępnienie środków finansowych poprzez szybkie przyjęcie wniosku w sprawie działania w ramach polityki spójności na rzecz uchodźców w Europie (CARE) oraz za pośrednictwem ReactEU. Wzywamy Rosję do pełnego przestrzegania zobowiązań wynikających z międzynarodowego prawa humanitarnego. Musi ona zapewnić bezpieczny i nieskrępowany dostęp pomocy humanitarnej do ofiar i uchodźców wewnętrznych w Ukrainie oraz umożliwić bezpieczny przejazd tym cywilom, którzy chcą opuścić miejsce swojego pobytu.
4. Rada Europejska uznała europejskie aspiracje i dążenia Ukrainy, jak stwierdzono w układzie o stowarzyszeniu. 28 lutego 2022 r., wykonując przysługujące Ukrainie prawo samostanowienia o swoim losie, prezydent Ukrainy złożył wniosek Ukrainy o członkostwo w Unii Europejskiej. Rada szybko podjęła działanie i zwróciła się do Komisji o przedłożenie opinii w sprawie tego wniosku zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatów. W oczekiwaniu na tę opinię i bez zbędnej zwłoki będziemy dalej wzmacniać nasze więzi i pogłębiać nasze partnerstwo, aby wspierać Ukrainę na jej europejskiej drodze. Ukraina należy do naszej europejskiej rodziny.
5. Rada zwróciła się do Komisji o przedstawienie opinii na temat wniosków Republiki Mołdawii i Gruzji.
6. Rosyjska agresja stanowi dramatyczną zmianę w historii Europy. Na naszym posiedzeniu w Wersalu dyskutowaliśmy o tym, w jaki sposób UE może wypełnić swoje obowiązki w tej nowej rzeczywistości, chroniąc naszych obywateli, nasze wartości, nasze demokracje i nasz europejski model.
7. Wobec rosnącej niestabilności, strategicznej konkurencji i zagrożeń dla bezpieczeństwa, postanowiliśmy przyjąć większą odpowiedzialność za nasze bezpieczeństwo i podjąć dalsze zdecydowane kroki w kierunku budowania naszej europejskiej suwerenności, zmniejszenia naszych zależności i opracowania nowego modelu wzrostu i inwestycji na 2030 r. W związku z tym zajęliśmy się dzisiaj trzema kluczowymi aspektami: a) zwiększeniem naszych zdolności obronnych; b) zmniejszeniem naszych zależności energetycznych; oraz c) budowaniem solidniejszej bazy ekonomicznej.

ZWIĘKSZENIE NASZYCH ZDOLNOŚCI OBRONNYCH

8. W grudniu 2021 r. postanowiliśmy, że Unia Europejska weźmie na siebie większą odpowiedzialność za własne bezpieczeństwo, a w dziedzinie obrony, obierze strategiczny kierunek działania i zwiększy swoją zdolność do samodzielnego działania. Stosunki transatlantyckie i współpraca UE–NATO, przy pełnym poszanowaniu zasad określonych w Traktatach i zasad uzgodnionych przez Radę Europejską, w tym zasad inkluzywności, wzajemności i autonomii decyzyjnej UE, są kluczowe dla naszego ogólnego bezpieczeństwa. Silniejsza UE o większych zdolnościach w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony przyczyni się pozytywnie do zapewnienia bezpieczeństwa światowego i transatlantyckiego oraz uzupełnia działania NATO, które pozostaje podstawą zbiorowej obrony swoich członków. Solidarność między państwami członkowskimi znajduje odzwierciedlenie w art. 42 ust. 7 TUE. W szerszym ujęciu UE potwierdza swój zamiar zwiększenia wsparcia na rzecz globalnego ładu opartego na zasadach, którego centralnym elementem jest Organizacja Narodów Zjednoczonych.

9. Aby uwzględnić stojące przed nami wyzwania oraz by lepiej chronić naszych obywateli, jednocześnie uznając szczególny charakter polityki bezpieczeństwa i obrony niektórych państw członkowskich, musimy zdecydowanie zwiększyć inwestycje w zdolności obronne i innowacyjne technologie oraz poprawić jakość tych inwestycji. W związku z tym postanowiliśmy:

a) znacznie zwiększyć wydatki na obronność, przy czym istotna część zostanie przeznaczona na inwestycje, z naciskiem na stwierdzone braki strategiczne, a zdolności obronne będą rozwijane w oparciu o współpracę w ramach Unii Europejskiej;

b) opracować dalsze zachęty w celu stymulowania opartych na współdziałaniu inwestycji państw członkowskich we wspólne projekty i wspólne zamówienia w dziedzinie zdolności obronnych;

c) dalej inwestować w zdolności niezbędne do prowadzenia pełnej gamy misji i operacji, w tym poprzez inwestowanie w czynniki warunkujące potencjał sił, takie jak cyberbezpieczeństwo i łączność oparta na infrastrukturze kosmicznej;

d) promować synergie między badaniami i innowacjami cywilnymi, obronnymi i kosmicznymi oraz inwestować w krytyczne i powstające technologie i innowacje na rzecz bezpieczeństwa i obrony;

e) podjąć działania na rzecz wzmocnienia i rozwoju naszego przemysłu obronnego, w tym MŚP.

10. Musimy również jak najlepiej przygotować się na szybko pojawiające się wyzwania poprzez:

a) zabezpieczanie się przed stale nasilającą się wojną hybrydową, wzmacnianie naszej cyberodporności, ochronę naszej infrastruktury – szczególnie naszej infrastruktury krytycznej – oraz zwalczanie dezinformacji;

b) wzmacnianie wymiaru bezpieczeństwa i obrony w odniesieniu do sektorów przemysłu kosmicznego i działań związanych z przestrzenią kosmiczną;

c) intensyfikowanie bieżących wysiłków na rzecz zwiększenia mobilności wojskowej w całej UE.

11. Zwracamy się do Komisji, by w koordynacji z Europejską Agencją Obrony przedstawiła do połowy maja analizę luk inwestycyjnych w zakresie obronności oraz zaproponowała ewentualne dalsze inicjatywy niezbędne do wzmocnienia europejskiej bazy technologiczno-przemysłowej sektora obronnego.

12. Równolegle z tymi działaniami będziemy wspierać naszych partnerów za pomocą wszystkich dostępnych instrumentów, również poprzez intensywniejsze wykorzystanie Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju.

13. Przyszły Strategiczny kompas zapewni wytyczne dotyczące działań w tych wymiarach bezpieczeństwa i obrony, tak aby Unia Europejska stała się silniejszym i sprawniejszym gwarantem bezpieczeństwa.

ZMNIEJSZENIE NASZYCH ZALEŻNOŚCI ENERGETYCZNYCH

14. W ostatnich kilku latach Unia Europejska wyznaczyła ambitne cele, aby osiągnąć neutralność klimatyczną do 2050 r.

15. UE dąży do osiągnięcia tego celu, więc obecna sytuacja wymaga dogłębnej ponownej oceny tego, w jaki sposób zapewniamy bezpieczeństwo naszych dostaw energii.

16. W związku z tym uzgodniliśmy, że należy jak najszybciej zredukować nasze uzależnienie od importu rosyjskiego gazu, ropy naftowej i węgla, w szczególności:

a) szybciej zmniejszać naszą ogólną zależność od paliw kopalnych, z uwzględnieniem uwarunkowań krajowych i wyborów państw członkowskich dotyczących ich koszyka energetycznego;

b) dywersyfikować nasze dostawy i drogi dostaw, w tym poprzez wykorzystanie LNG oraz rozwój zastosowań biogazu;

c) dalej rozwijać europejski rynek wodoru;

d) przyspieszyć rozwój odnawialnych źródeł energii i produkcję ich kluczowych komponentów, jak również usprawnić procedury udzielania zezwoleń w celu przyspieszenia projektów energetycznych;

e) ukończyć i udoskonalić wzajemne połączenia europejskich sieci gazowych i elektroenergetycznych oraz w pełni zsynchronizować nasze sieci energetyczne w całej UE;

f) wzmocnić unijne planowanie ewentualnościowe w zakresie bezpieczeństwa dostaw;

g) poprawić efektywność energetyczną i zarządzanie zużyciem energii, a także promować podejście o bardziej cyrkularnym charakterze do modeli produkcji i zużycia energii. Wzywamy Komisję, by do końca maja zaproponowała w tym celu plan RePowerEU.

17. Ponadto będziemy kontynuować prace nad następującymi aspektami: a) zapewnieniem wystarczających poziomów magazynowania gazu i wdrożeniem skoordynowanych operacji uzupełniania zapasów; b) monitorowaniem i optymalizacją funkcjonowania rynku energii elektrycznej; c) ukierunkowywaniem skoordynowanych inwestycji na systemy energetyczne, w tym zapewnienie infrastruktury LNG; d) poprawą konektywności z naszymi bezpośrednimi sąsiadami.

18. Wzywamy Komisję, by do końca marca przedłożyła plan służący zapewnieniu bezpieczeństwa dostaw i przystępnych cen energii w następnym sezonie zimowym.

19. Równolegle – również podczas kolejnego posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 24–25 marca 2022 r. – pilnie omówimy wpływ wzrostu cen energii na naszych obywateli i przedsiębiorstwa, zwłaszcza na znajdujących się w trudnej sytuacji obywateli i MŚP, oraz przeanalizujemy konkretne warianty rozwiązania tej kwestii, opierając się na komunikacie Komisji z 8 marca 2022 r.

III. BUDOWANIE SOLIDNIEJSZEJ BAZY EKONOMICZNEJ

1. Opierając się na mocnych stronach jednolitego rynku, którego budowę będziemy kontynuować, sprawimy, by europejska baza ekonomiczna stała się bardziej odporna, bardziej konkurencyjna i lepiej przystosowana do zielonej i cyfrowej transformacji, nie pozostawiając nikogo samemu sobie. Zmniejszanie naszych strategicznych zależności
2. Patrząc w przyszłość, następujące sektory są kluczowe, jeśli chodzi o działania w zakresie naszych strategicznych zależności zwłaszcza we wrażliwych obszarach:

Surowce krytyczne Zapewnimy dostawy w UE za pomocą partnerstw strategicznych, analizując strategiczne gromadzenie zapasów oraz promując gospodarkę o obiegu zamkniętym i efektywne gospodarowanie zasobami; Półprzewodniki Zdywersyfikujemy łańcuchy wartości dostaw, utrzymamy wiodącą pozycję technologiczną i dalej będziemy rozwijać zdolności produkcyjne UE, by dzięki europejskiemu aktowi w sprawie czipów zdobyć 20 % udziału w rynku globalnym do 2030 r.;

Zdrowie Skupimy się na wspieraniu innowacji i zrównoważonej europejskiej produkcji przystępnych cenowo leków, przyspieszeniu rejestracji europejskich dostawców, finansowaniu badań i rozwoju oraz budowaniu zdolności produkcyjnych w zakresie produktów krytycznych, by reagować na kryzysy zdrowotne, w tym poprzez HERA, a także uczynieniu Europy liderem w dziedzinie biofarmaceutyków;

Kwestie cyfrowe Będziemy inwestować w technologie cyfrowe, w tym sztuczną inteligencję, chmurę i wdrażanie sieci 5G w Europie i poza jej granicami. Zbadamy wykonalność tworzenia partnerstw cyfrowych, wzmocnimy unijne ramy normatywne poprzez szybkie przyjęcie procedowanych jeszcze aktów ustawodawczych (w szczególności aktu w sprawie danych, aktu o usługach cyfrowych, aktu o rynkach cyfrowych oraz aktu w sprawie sztucznej inteligencji), a także zastanowimy się nad standaryzacją niektórych kluczowych technologii, w tym przyszłych technologii 6G;

Żywność Podniesiemy poziom naszego bezpieczeństwa żywnościowego poprzez zmniejszenie naszych zależności od kluczowych importowanych produktów rolnych i składników produkcji, w szczególności dzięki zwiększeniu unijnej produkcji białka roślinnego. Zwracamy się do Komisji o jak najszybsze przedstawienie wariantów reakcji na wzrost cen żywności oraz problem światowego bezpieczeństwa żywnościowego.

Działania na szczeblu UE i poza nim

1. Na szczeblu UE, zapewnimy współpracę dzięki wspieraniu inicjatyw przemysłowych, w tym poprzez ważne projekty stanowiące przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania (projekty IPCEI) i sojusze przemysłowe. Ponadto wzmocnimy zdolności UE w zakresie badań naukowych i innowacji.
2. Na szczeblu globalnym będziemy nadal prowadzić ambitną i solidną politykę handlową – zarówno w trybie wielostronnym, jak i za pomocą umów handlowych – oraz będziemy promować nasze standardy, dostęp do rynku, zrównoważone łańcuchy wartości i konektywność. Uzupełnimy zestaw naszych narzędzi polityki handlowej i polityki konkurencji o instrumenty służące przeciwdziałaniu zakłócającemu wpływowi subsydiów zagranicznych na jednolity rynek, ochronie przed środkami wymuszenia ze strony państw trzecich, a także zapewnieniu wzajemności w otwieraniu zamówień publicznych z partnerami handlowymi. Proces prowadzący do umów handlowych powinien być przejrzysty i inkluzywny tak, aby zapewnić pomyślne wyniki.

4. WSPIERANIE INWESTYCJI

24. Stworzymy otoczenie ułatwiające i przyciągające inwestycje prywatne poprzez: a) radykalne zreformowanie, uproszczenie i przyspieszenie procedur administracyjnych w celu zatwierdzania projektów inwestycyjnych w UE; b) stworzenie prostego i przewidywalnego otoczenia regulacyjnego, w szczególności dla MŚP; c) promowanie umiejętności w celu zaspokojenia zmieniających się potrzeb rynku pracy i zapewnienie wysokiej jakości miejsc pracy; d) dalsze promowanie spójności społecznej i zachowanie naszego modelu społecznego; e) ukończenie budowy naszego jednolitego rynku we wszystkich jego wymiarach, w szczególności w odniesieniu do kwestii cyfrowych i usług; f) tworzenie bardziej zintegrowanych, bardziej atrakcyjnych i bardziej konkurencyjnych europejskich rynków finansowych, umożliwiających finansowanie innowacji oraz ochronę stabilności finansowej, poprzez pogłębienie unii rynków kapitałowych i dokończenie budowy unii bankowej.

25. Uruchomimy niezbędne europejskie i krajowe finansowanie publiczne, aby poprawić dostęp do kapitału wysokiego ryzyka, przezwyciężyć niedoskonałości rynku, stymulować inwestycje prywatne i wspierać innowacyjne projekty. W jak najlepszy sposób wykorzystamy zasoby UE. Wykorzystamy budżet i potencjał grupy EBI do stymulowania inwestycji, w tym zwiększonego finansowania ryzyka dla przedsiębiorczości i innowacji.

26. Nasze krajowe polityki fiskalne będą musiały uwzględniać ogólne potrzeby inwestycyjne i odzwierciedlać nową sytuację geopolityczną. Będziemy prowadzić rozważne polityki fiskalne, które zapewnią każdemu państwu członkowskiemu długookresową zdolność do obsługi długu, również poprzez zachęcanie do inwestycji, które sprzyjają wzrostowi gospodarczemu i mają kluczowe znaczenie dla naszych celów ekologicznych i cyfrowych. Jednocześnie zintensyfikujemy reformy, które zwiększą konkurencyjność, przyczynią się do tworzenia miejsc pracy i pozwolą rozwinąć potencjał wzrostu gospodarczego w Unii Europejskiej.

V. DALSZE DZIAŁANIA

27. Będziemy realizować niniejszy program jako poszczególne państwa członkowskie oraz wspólnie. Wzywamy instytucje do przyspieszenia prac nad wszystkimi omawianymi przez nas kwestiami. My, jako przywódcy, powrócimy do tego programu na najbliższych posiedzeniach Rady Europejskiej.