Zaprojektuj mi lek. Dlaczego farmacja pompuje miliardy w AI?

Farmacja ma osobliwy problem z postępem. Coraz lepiej potrafi mierzyć, obrazować, sekwencjonować i obliczać. Potrafi zajrzeć do pojedynczej komórki i ustalić interakcje niewidoczne pod najnowocześniejszym mikroskopem. Mimo to kolejne techniczne udoskonalenia nie przekładają się automatycznie na proporcjonalnie większą liczbę nowych terapii.

W 2012 roku Jack Scannell i współautorzy opisali ten paradoks w „Nature Reviews Drug Discovery”. Nazwali go prawem Erooma — odwróceniem nazwiska Moore'a, kojarzonego z tempem rozwoju elektroniki. Z ich analizy historycznej wynikało, że liczba nowych leków uzyskiwanych za miliard dolarów wydatków badawczo-rozwojowych, po uwzględnieniu inflacji, malała mniej więcej o połowę co 9 lat. Nie była to przepowiednia ani prawo przyrody. Była to diagnoza branży, w której coraz sprawniejsze narzędzia współistniały z coraz kosztowniejszym dochodzeniem do sukcesu.