Życie bez jelita grubego? Paulina straciła je przez Leśniowskiego-Crohna [TAKA PANI URODA]
- Po kolonoskopii dostałam diagnozę ze znakiem zapytania: choroba Leśniowskiego-Crohna? Nikt tego znaku zapytania nie zmienił potem na kropkę. Czasem łykałam 40 tabletek dziennie — Paulina Ulatowska opowiada o swojej chorobie w naszym cyklu Taka Pani Uroda.
To obrzydliwe – o jelitach się nie rozmawia. O biegunce tylko dla żartu albo ze wstydem. Kobiety z chorobą Leśniowskiego-Crohna długo słyszą, że to wszystko przez stres. Droga do rozpoznania Crohna trwa u nich średnio 12,6 miesiąca. U mężczyzn: 4,5 miesiąca. Błędną diagnozę, najczęściej „zaburzenia czynnościowe”, dostają prawie czterokrotnie częściej. A potem częściej są leczone wyłącznie sterydami.
Paulina Ulatowska ma 29 lat. Straciła całe jelito grube. Może by to się nie wydarzyło, gdyby wcześniej ktoś jej uwierzył, że brzuch nie boli z nerwów. I choć wśród pacjentów z rozpoznaniem Leśniowskiego-Crohna zdarza się to rzadko, nosi dziś na brzuchu worek – stomię.
Oddaję jej głos.
Komentarze