Życie bez jelita grubego? Paulina straciła je przez Leśniowskiego-Crohna [TAKA PANI URODA]

Weź się w garść – słyszę i czuję złość. To jest ta „męska siła”? [TAKA PANI URODA]

Mąż złapał mnie za rękę: „Masz raka piersi. Przed nami długa droga” [TAKA PANI URODA]

To zmęczenie, pani Zoremba – mówili. A depresja krążyła w rodzinie jak zły duch [TAKA PANI URODA]

Moja choroba nie zostawia siniaków, nie krwawi. Niewidzialna towarzyszka: migrena [TAKA PANI URODA]

W szpitalu mówili: za młoda na udar, pewnie naćpana. A mnie zawaliło się życie [TAKA PANI URODA]

Szum w głowie się nasilił. Stanęłam na balkonie, chciałam skoczyć [TAKA PANI URODA]

Zwymiotowałam raz, drugi, trzeci. Dziesiąty. Ciąża to dla mnie najgorsza choroba [TAKA PANI URODA]

Ważyłam 34 kg, wiedziałam, że coś mnie niszczy od środka. Nie chciałam już żyć [TAKA PANI URODA]

Tym razem łyżeczkowanie ja pani zrobię – mówi ordynatorka, a mnie cierpnie skóra [TAKA PANI URODA]

Dzwoni mama, a ja seplenię. Nie mogę ruszyć ręką. Lekarze mówią: wyolbrzymia pani [TAKA PANI URODA]

„Ma pani stare jajeczka” – te słowa dudnią mi w uszach. Wyję w poduszkę [TAKA PANI URODA]

Leciał ze mnie mocz, wlewał się do butów, mieszał z błotem. Ale biegłam dalej [TAKA PANI URODA]

Jego serce wciąż biło, gdy mi je montowano. Lekarze mówili, że przeżyłam cudem [TAKA PANI URODA]