Przemysław Wipler (ur. 15 lipca 1978 w Piekarach Śląskich) – prawnik, polityk. Poseł PiS na Sejm VII kadencji. Dyrektor Departamentu Dywersyfikacji Dostaw Nośników Energii w Ministerstwie Gospodarki (2005–2008). Były prezes Fundacji Republikańskiej oraz stowarzyszenia „Republikanie”. Wiceprezes partii KORWiN.

Absolwent Wydziału Prawa i Administracji na Uniwersytecie Warszawskim (2002).

W latach 1999–2000 był redaktorem „Najwyższego Czasu!”. Pracował m.in. w Centrum im. Adama Smitha (2000–2002), Fundacji Akcji Gospodarczej, Deloitte (2002–2004), Ernst & Young (2004) oraz DGA & Saja (2005-2006). W 2005 roku prowadził własną firmę Wipler Doradztwo Gospodarcze.

Był członkiem rad nadzorczych m.in. Przedsiębiorstwa Eksploatacji Rurociągów Naftowych Przyjaźń, Przedsiębiorstwa Przeładunku Paliw Płynnych Naftoport oraz spółki Magna Polonia. W latach 2009–2011 był wiceprezesem zarządu Bio-Alians.

Publikował w wydawanym przez Fundację Republikańską kwartalniku „Rzeczy Wspólne”. Wykładał bezpieczeństwo energetyczne w Collegium Civitas.

W 1999 roku współtworzył konserwatywno-liberalne stowarzyszenie KoLiber – w 2001 pełnił funkcję prezesa zarządu głównego.

Do 2000 roku był członkiem oraz rzecznikiem prasowym Unii Polityki Realnej.

W 2002 roku bez powodzenia kandydował do rady Warszawy z listy Komitetu Wyborczego Wyborców Julii Pitery.

W latach 2002–2004 był prezesem Fundacji Odpowiedzialność Obywatelska.

W wyborach parlamentarnych w 2005 roku bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Prawa i Sprawiedliwości.

Od 2005 do 2008 roku pełnił funkcję dyrektora Departamentu Dywersyfikacji Dostaw Nośników Energii w Ministerstwie Gospodarki.

W latach 2008–2009 był dyrektorem w Instytucie Jagiellońskim.

W 2009 roku współtworzył Fundację Republikańską. Do 2011 roku był jej prezesem.

W 2010 roku założył Ruch 10 kwietnia.

W wyborach parlamentarnych w 2011 roku został posłem VII kadencji z listy PiS.

W latach 2011–2013 był członkiem PiS. Po odejściu z partii założył stowarzyszenie „Republikanie”. Stowarzyszenie włączyło się w inicjatywę Jarosława Gowina „Godzina dla Polski”, która zaowocowała powstaniem partii Polska Razem (7 grudnia 2013). W lutym 2014 opuścił partię.

W marcu 2014 roku rozpoczął współpracę z Kongresem Nowej Prawicy, a w maju został członkiem partii. W 2014 roku bez powodzenia startował w wyborach na prezydenta Warszawy z ramienia KNP.

W styczniu 2015 roku wraz z Januszem Korwin-Mikkem założył partię KORWiN: Koalicja Odnowy Rzeczypospolitej Wolność i Nadzieja. W wyborach prezydenckich w 2015 roku był szefem kampanii prezydenckiej Janusza Korwin-Mikkego.

W wyborach parlamentarnych w 2015 roku bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy KORWiN. Wipler uzyskał 17 424 głosy, ale ugrupowanie nie przekroczyło progu wyborczego.

Powiązane artykuły

Dworczyk wychwalał niestrajkujące szkoły swoich dzieci. To prywatne placówki pod opieką Opus Dei

„Na szczęście w szkole, gdzie uczą się moje dzieci, nie ma strajku” - mówił minister Michał Dworczyk. Jak ustaliliśmy, to prywatne placówki pod patronatem Opus Dei. Czesne za czworo dzieci Dworczyka, według cennika, wynosi 3,5-4,5 tys. miesięcznie. Minister zataił w oświadczeniach majątkowych, że jest udziałowcem spółki współfinansującej szkoły


Przemysław Wipler. Prawda przegrała z wynagrodzeniem

Przemysław Wipler twierdzi, że prawda jest dla niego wartością nadrzędną. Jest też człowiekiem z gruntu pragmatycznym. Na egzystencjalne pytanie „być czy mieć?” odpowiada „mieć, dużo”. Dlatego zamiast walczyć o prawdę i dobre imię, woli kandydować do Parlamentu Europejskiego