Angelika Pitoń, dziennikarka OKO.press, lauretką „Korony Równości”
Nasza dziennikarka została doceniona za publikacje dotyczące wykonania przez polski rząd wyroków NSA i TSUE, a także ustawy o statusie osoby najbliższej. KPH podkreślało, że dzięki odwadze i rzetelności, jej praca miała realny wpływ na egzekwowanie praw społeczności LGBT+ w Polsce. Ogromnie się cieszymy i gratulujemy!
Angelika Pitoń, dziennikarka OKO.press, została laureatka „Korony Równości”, najważniejszej nagrody w Polsce za działalność na rzecz społeczności LGBT+, przyznawanej przez Kampanię Przeciw Homofobii.
Angelika została nominowana w kategorii „Media” za „konsekwentne relacjonowanie wydarzeń wokół ustawy o statusie osoby najbliższej oraz wyroków TSUE i NSA w sprawie transkrypcji aktów małżeństw jednopłciowych zawartych za granicą”.
Anna Mikulska z KPH, wręczając statuetkę, podkreślała, że w tej kategorii chodzi o docenienie osób, które realnie wpływają na debatę publiczną i egzekwowanie praw społeczności LGBT+. „Chcemy docenić odwagę i rzetelność dziennikarzy, którzy nie boją się czy temat okaże się zbyt niewygodny, czy kontrowersyjny, poszerzając w ten sposób dyskurs medialny” – mówiła Mikulska.
„Mamy w tym roku urodzajny jubileusz. 25 lat Kampanii Przeciw Homofobii, 10-lecie OKO.press, za miesiąc 15-lecie naszego związku z moją partnerką. Myślę, że na przestrzeni ostatnich 15 lat w Polsce zmieniło się diametralnie dużo, ale pomimo, a nie dzięki politykom” – mówiła Angelika Pitoń odbierając nagrodę.
„Zachęcam do wspierania rzetelnych, jakościowych mediów. Pobieranie filmów i seriali nie do końca legalnie jest już faux pas, prawo do informacji również powinno być płatne. Dziękujemy i zapraszamy na nasze łamy” – dodała.
Angelika Pitoń to dziennikarka portalu OKO.press, wcześniej związana z „Gazetą Wyborczą”. Od przeszło dziewięciu lat tropi patologie w środowiskach pracy, na rynku mieszkaniowym i w społeczeństwie.
Jako pierwsza w Polsce nagłaśniała zjawisko powstawania tzw. „stref wolnych od LGBT". Absolwentka Szkoły Praw Człowieka przy Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, finalistka nagrody im. Dariusza Fikusa za dziennikarstwo najwyższej próby czy Pióra Nadziei Amnesty International. To jej trzecia nominacja do Korony Równości i pierwsza wygrana.
Wśród nominowanych w kategorii media znaleźli się także: Mateusz Witczak (za pierwszy wywiad z Jakubem i Mateuszem Cupriak-Trojanami na łamach „Polityki” oraz wnikliwe artykuły o osobach LGBT+ w kontekście popkulturowym i technologicznym) oraz Piotrka Masierak (za stworzenie podcastu „Kłir. Poza szafą” w Programie Trzecim Polskiego Radia).
Przeczytaj teksty Angeliki Pitoń
Przeczytaj także:
Laureci 2026
W kategorii „Aktywizm” zwyciężyli Mateusz Trojan i Jakub Cupriak-Trojan, którzy nominację zdobyli za wieloletnią walkę o uznanie ich małżeństwa w Polsce, zakończoną przełomowym wyrokiem TSUE. W tej kategorii nominowani byli także Jolanta i Alicja Sienkiewicz-Prochowicz oraz URequal.
Laureatem nagrody w kategorii „Instytucje” zostali Piotr Karniej i Michał Czapla – za działania na rzecz zapewnienia inkluzywnej i kompetentnej opieki zdrowotnej dla osób LGBT+ w Polsce. Pozostali nominowani to Departament Różnorodności Społecznej Urzędu Miejskiego Wrocławia oraz Miejski Ośrodek Kultury Olsztyn
Zwycięzcami w kategorii „Prawo” zostali Milena Adamczewska-Stachura, Paweł Knut, Artur Kula, Anna Mazurczak – za wieloletnią, konsekwentną pracę, która doprowadziła w 2025 roku do przełomowego wyroku uznającego w Polsce pierwsze małżeństwo jednopłciowe zawarte za granicą. W tej kategorii nominowali byli także: Damian Ruhm i Łukasz Zjawiński.
W kategorii „Kultura” laureatem został Cyś (Marcel Lelo), nagrodzony za działania artystyczno-aktywistyczne poświęcone doświadczeniu osób żyjących z HIV. Nominowani byli także Wojciech Grudziński i VUJO.
W sekcji „Biznes” zwyciężył Kubota S.A. Nominowani byli także Lukullus – Albert Judycki i Jacek Malarski.
Zwycięzcą w kategorii „Polityka” został wicepremier Krzysztof Gawkowski – za skuteczną walkę o wprowadzenie rozporządzenia, umożliwiającego wpisanie do rejestru Urzędów Stanu Cywilnego transkrypcji aktów małżeństw par jednopłciowych zawartych za granicą. Pozostali nominowani to Sebastian Gajewski i Katarzyna Kotula.
Główna nagroda w kategorii „Internet” przypadła Dominikowi Więckowi, który zwiększa widoczność osób LGBT+ w Polsce. Pozostali nominowani to Dżasta i Mariolka oraz Natalia Olechnowicz i Julia Nazarko.
Czwarta „Korona” dla OKO.press
Nagroda „Korony Równości” to jedno z najważniejszych wyróżnień, jakie można otrzymać w Polsce za działalność na rzecz społeczności LGBT+. Jak pisze KPH na stronie konkursu „celem plebiscytu jest wyróżnienie osób i grup, które w danym roku w sposób szczególny angażowały się w walkę o równe prawa dla społeczności LGBT+”. Nominowanych na podstawie zgłoszeń wybiera kapituła, a osobę nagrodzoną – internauci w głosowaniu online.
Nagrody przyznawane są w ośmiu kategoriach: aktywizm, instytucje, prawo, polityka, media, internet, kultura i biznes. Lista osób nominowanych znajduje się na stronie konkursu.
Już po raz czwarty cieszymy się z wygranej.
W 2025 roku laureatem w kategorii media został nasz dziennikarz, Leonard Osiadło. Kapituła doceniła jego materiały poświęcone procedurze uzgodnienia płci.
Cała redakcja OKO.press otrzymała nagrodę w 2020 roku. Zostaliśmy wówczas docenieni za to, że „wnikliwie i z oddaniem analizujemy wydarzenia dotyczące społeczności LGBT w Polsce”. Nominacja była związana z ingerencją OKO.press w sprawie stref wolnych od ideologii LGBT. W lutym 2020 redakcja wysłała 52 »donosy« do unijnych partnerów polskich gmin i regionów, które przyjęły uchwałę, że są strefą »wolną od ideologii LGBT«".
W 2018 roku nagrodę dostał inny dziennikarz OKO.press, Anton Ambroziak. W głosowaniu internautek i internautów nagrodzono jego teksty o prawach osób LGBT za to, że „wyróżnia je ponadprzeciętna wnikliwość”.
Komentarze